Εισηγείται ο Αντώνης Νταβανέλος, Εφημερίδα Εργατική Αριστερά
Παρεμβαίνουν οι:
Γιώργος Σαπουνάς, Αντικαπιταλιστική Πολιτική Οργάνωση ΑΠΟ
Χάρης Γολέμης, Εφημερίδα "Η Εποχή"
Χρήστος Τουλιάτος, Μετάβαση
Μαριαλένα Βεζυράκη, Αναμέτρηση
Μάνια Μπαρσέφσκι, ΜέΡΑ25-Ενωτική Αριστερά
Ανδρέας Παγιάτσος, Ξεκίνημα
Νίκος Γιαννόπουλος, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
και Αντώνης Δραγανίγος, μέλος του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του Rproject:
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται σε βαθιά κρίση και η στρατηγική της αυτοδυναμίας της Δεξιάς είναι πλέον πολιτικά νεκρή. Όλες οι συστημικές δυνάμεις εργάζονται για εναλλακτικά σενάρια κυβερνησιμότητας, μπροστά σε αυτά που θα έχει να διαχειριστεί η επόμενη κυβέρνηση σε ένα πλαίσιο διεθνούς οικονομικής επιδείνωσης, όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και μιας αυξανόμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας. Ωστόσο, το κυρίαρχο πολιτικό στοίχημα του καθεστώτος είναι να διαχωριστεί η ανάγκη «να πέσει ο Μητσοτάκης» από το καθήκον της ανατροπής της ίδιας της νεοφιλελεύθερης πολιτικής του.
Οι δυνάμεις της συστημικής αντιπολίτευσης αδυνατούν να προσφέρουν πραγματική διέξοδο. Το ΠΑΣΟΚ εγκλωβίζεται σε ρόλο «επιλαχόντα» για μελλοντική συγκυβέρνηση, ενώ το νέο εγχείρημα της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα σηματοδοτεί μια ορμητική, συντηρητική μετατόπιση προς το «ακραίο Κέντρο» και τον αποιδεολογικοποιημένο εκλογικισμό, που πατά πάνω στις μνημονιακές ράγες του 2018. Την ίδια στιγμή, ο θολός αντισυστημισμός τύπου Καρυστιανού κινδυνεύει να ρυμουλκηθεί προς τον ακροδεξιό σκοταδισμό.
Απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα της ακρίβειας, της διάλυσης της δημόσιας υγείας και παιδείας, και της εμπλοκής της χώρας στα ευρωατλαντικά πολεμικά σχέδια και τον άξονα με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, η κοινωνική αντιπολίτευση πρέπει να βρει πολιτική έκφραση. Οι εργατικοί αγώνες, που είναι υπαρκτοί αλλά αποσπασματικοί, τα ζωντανά κινήματα —από τις μάχες για συλλογικές συμβάσεις και αυξήσεις στους μισθούς μέχρι την αντιπολεμική δράση και την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη— έχουν ανάγκη από ένα μαζικό, ενωτικό πολιτικό εργαλείο.
Η ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική Αριστερά οφείλει να βγει μπροστά, αποφεύγοντας τα λάθη αφενός μίας «αντικαπιταλιστικής καθαρότητας» που οδηγεί στην απομόνωση, και αφετέρου το λάθος του πολιτικού καιροσκοπισμού που μπορεί να οδηγήσει στην υποταγή σε θολά, αρχηγοκεντρικά σχήματα χαμηλών πτήσεων.
Σας καλούμε, την Τετάρτη 17/6 σε μια ανοιχτή, δημόσια συζήτηση για τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να συγκροτηθεί ένας πραγματικά μαζικός και ενωτικός πόλος των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Ο χρόνος που έχουμε μπροστά μας δεν είναι άπειρος και οι πολιτικές προκλήσεις για τον κόσμο μας θα πληθαίνουν. Έχουμε καθήκον να κινηθούμε γρήγορα -αλλά όχι βιαστικά- ώστε να δημιουργήσουμε τους καλύτερους δυνατούς όρους για μία τέτοια μαζική αριστερή και ριζοσπαστική παρέμβαση που θα δώσει ορατή και αποτελεσματική φωνή στους «από κάτω», οργανώνοντας την αντεπίθεση των εργατικών συμφερόντων για πραγματικές αυξήσεις, δημόσια αγαθά και ειρήνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου