Πέρασαν κιόλας εννέα χρόνια, από την ημέρα που "έφυγε" αλύγιστος ο τελευταίος κάτοικος των Σκουριών, Γιώργος Καλύβας, που αρνήθηκε τα λεφτά της Eldorado.
«Όποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή του
Νικάει και το θάνατο. Το ‘μαθα».
(Γιάννης Ρίτσος, «Αποχαιρετισμός»).
«Βλέπω την καταστροφή γύρω μου, είδα την γενοκτονία των δέντρων, είδα το ξεθεμελίωμα του τόπου μας και με πονάει αυτό», μας είχε πει ο τελευταίος κάτοικος των Σκουριών, Γιώργος Καλύβας, σε μία πορεία ενάντια στην εξόρυξη χρυσού που είχε γίνει στο βουνό τον Αύγουστο του 2015, όταν ετοιμάζαμε δύο επεισόδια για τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής στο πλαίσιο της εκπομπής Αντιδραστήριο της ΕΡΤ3. Η μεγάλη του καρδιά όμως δεν άντεξε, όπως δεν είχε αντέξει εννέα μήνες νωρίτερα και η καρδιά ενός άλλου μεγάλου αγωνιστή των Σκουριών, και φίλου του Γιώργου, του Τάκη Κάλτσου.
Ο Γιώργος Καλύβας είχε ένα κτήμα στο δάσος των Σκουριών και παρήγαγε καρύδια, κεράσια, κάστανα, ακτινίδια και μέλι. Έδειχνε στην πράξη ότι ο πλούτος της Χαλκιδικής είναι η γη της αφού ζούσε από την παραγωγή του ως βιοκαλλιεργητής με τα αγαθά που δίνει η φύση. Η ζωή του άλλαξε μετά την εισβολή της Eldorado στο βουνό. Στα όρια του κτήματός του η εταιρία ετοιμάζει ένα από τα μεγάλα φράγματα τοξικών αποβλήτων, αυτό του λάκκου Καρατζά. Ο Γιώργος αρνήθηκε τεράστια χρηματικά ποσά που του προσέφερε η Eldorado για να εγκαταλείψει τις Σκουριές. Ακολούθησαν δικαστικές διαμάχες με την εταιρία. Δέχτηκε ψυχολογικό πόλεμο από τους χρυσοθήρες και η υγεία του κλονίστηκε. Ο ίδιος ωστόσο επέμενε, έλεγε ότι θα είναι ρίψασπις αν φύγει από τις Σκουριές και ότι έπαιρνε δύναμη από τους συναγωνιστές του. Όμως αυτός ήταν που έδινε μεγαλύτερη δύναμη σε όσους αγωνίζονται. Ο Γιώργος Καλύβας έφυγε όρθιος και νικητής, δεν τον λύγισε ο πόλεμος από την εταιρία. Είναι σύμβολο του αγώνα ενάντια στην καταστροφή του τόπου από τους χρυσοθήρες και το παράδειγμα του αποτελεί πηγή έμπνευσης και συνέχισης του αγώνα.
ανάρτηση του Στέλιου Νικιτόπουλου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου