Τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών αποτυπώνουν την βαθιά και πολύπλευρη κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως, με την συντριπτική εκλογική ήττα όλων των βασικών κυβερνητικών κομμάτων (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, Σοσιαλδημοκράτες, Φιλελεύθεροι) που αποτελούσαν και αποτελούν τους πυλώνες του πολιτικού οικοδομήματός της.
Στην Ελλάδα, η χωρίς προηγούμενο πτώση της ΝΔ (28,3%) σε ψήφους και ποσοστά (-12,5% ή 1 εκ ψήφους σε σχέση με τις περυσινές βουλευτικές εκλογές και -5% σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2019), εκφράζει την ευρύτατη κοινωνική δυσαρέσκεια και τη σημαντική φθορά της πολιτικής της κυβέρνησης στη λαϊκή συνείδηση. Η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να επικαλείται την "παντοδυναμία του 41%. Η υπερφίαλη επίκληση της έγινε θρύψαλα και στις κάλπες. Η πτώση αυτή έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς συντελείται με απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης από πλευράς των ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ και σχετίζεται με τις κοινωνικές και πολιτικές αντιστάσεις του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, αλλά και την ανάπτυξη της κοινωνικής και πολιτικής διαμαρτυρίας ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων.
Το έγκλημα των Τεμπών όχι μόνο δεν «ξεχάστηκε» αλλά η μαζική οργή ενάντια στην κυβέρνηση των δολοφόνων εκφράστηκε και με την τεράστια Πανεργατική απεργία στην πρώτη επέτειο στις 28 Φλεβάρη, η προσπάθεια για διάλυση και ιδιωτικοποίηση των δημόσιων νοσοκομείων βρήκε απέναντί της μαχητικές απεργίες των γιατρών και νοσηλευτών, η προσπάθεια για διάλυση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας παιδείας βρήκε απέναντί της τις πολύμηνες φοιτητικές καταλήψεις, η αντίσταση στον σεξισμό και στις γυναικοκτονίες κέρδισε τη στήριξη της οργανωμένης εργατικής τάξης μετατρέποντας την 8 Μάρτη σε πανεργατική απεργία, τα μπλόκα των αγροτών ανάδειξαν την οργή της φτωχής αγροτιάς κόντρα στην κυβέρνηση, την ΚΑΠ και τις πολυεθνικές τροφίμων και εμπορίου, τα αντιρατσιστικά συλλαλητήρια στάθηκαν στο πλευρό των προσφύγων, το αντιφασιστικό κίνημα κρατάει ακόμα φυλακή τους ναζί της Χρυσής Αυγής ενώ τα μαζικά συλλαλητήρια στο πλευρό της Παλαιστίνης απονομιμοποίησαν την συνεργασία της κυβέρνησης με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ.
Η έκταση της πολιτικής κρίσης που ανοίγεται μπροστά μας είναι τεράστια. Η εκλογική κατάρρευση της ΝΔ, σε συνέχεια της κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, φανερώνει τη κρίση και το αδιέξοδο του αστικού πολιτικού συστήματος.



















