Όπως σημειώνεται στο κάλεσμα, το αφήγημα της λεγόμενης “πράσινης μετάβασης” και της μετατροπής της χώρας σε κόμβο / “μπαταρία της Ευρώπης” δεν αποτελεί μία “πρόταση”, η οποία αντικρούεται από κάποιο πακέτο “αντιπροτάσεων”. Αποτελεί κεντρικό στοιχείο της σύγχρονης πολιτικής μας οικονομίας, η οποία μετατρέπει τα πάντα σε αγοραιοποιημένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση, καταστρέφοντας, κατ΄ αυτόν τον τρόπο, οποιαδήποτε αυτοδύναμη τοπική δυναμική. Η μόνη αντιπρόταση που μπορεί να υπάρξει είναι μία νέα κοινωνική δυναμική, η οποία να προχωράει ακόμα πιο πέρα από την κοινωνική αντιπολίτευση και να θέτει στην πράξη ένα άλλο μονοπάτι που προσφέρει οξυγόνο στην ανθρωπότητα αλλά και στην ίδια τη φύση. Σε αυτό το σημείο, έχει μεγάλη σημασία να κατανοήσουμε ότι η Ευτοπική Ανασυγκρότηση δεν είναι μία ακόμα θεωρητική ή αφηρημένη επινόηση, αλλά είναι η καθημερινή κοινωνική διεργασία, αλλά και προσωπική πίστη και πράξη προς την κατεύθυνση διαμόρφωσης “καλών τόπων” (ευ-τοπία), δηλαδή, με άλλα λόγια, της διαμόρφωσης μιας άλλης κοινωνίας μέσα στην υπάρχουσα κοινωνία και τον υφιστάμενο κόσμο.



















