Κυκλοφορούν οι «Ιστορίες του Γιάννη Φελέκη»

Μια νέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις Κουκκίδα με τίτλο «Παρά μόνο τις αλυσίδες: Οι ιστορίες του

Γιάννη Φελέκη» βρίσκεται στις προθήκες και στους πάγκους των βιβλιοπωλείων. Το βιβλίο αναμενόταν εδώ και καιρό από πολλές γενιές του «χώρου», καθώς ο Γιάννης Φελέκης έχει αναδειχτεί σε σύμβολο των μαχητικών αγώνων της άκρας Αριστεράς και του τροτσκιστικού ρεύματος στην Ελλάδα.

Η έκδοση μεταφέρει την αυτοβιογραφική αφήγησή του, όπως προέκυψε από πολύχρονες καλοκαιρινές συζητήσεις με την επιμελήτρια του υλικού Ελένη Λάλου.

Η αφήγηση αιφνιδιάζει ήδη από τις πρώτες σελίδες. Όποιος γνωρίζει τον Φελέκη θα περίμενε ένα βιβλίο αφιερωμένο στον αγωνιστή της 4ης Διεθνούς, της ΟΚΔΕ, στον ακτιβιστή της αλληλεγγύης, του αντιρατσιστικού κινήματος, στον ροκά του θρυλικού Παλιακού στα Εξάρχεια. Η μνήμη του αφηγητή όμως ξεπερνά αυτά τα όρια. Ξεκινά από πολύ παλιά και συνθέτει «από τα κάτω» μια ιστορία της Κατοχής, του Εμφυλίου και της μεταπολεμικής Ελλάδας: της φτώχειας όπως τη βίωσε ένα μικρό παιδί από την ορεινή Άρτα, ένας ναυτικός στα λιμάνια του κόσμου, ένας μεροκαματιάρης που δούλεψε σερβιτόρος, λιθογράφος και οικοδόμος. Ακόμη και για την περίοδο της δικτατορίας η αφήγηση δεν περιορίζεται στην αντίσταση και στη σύλληψη, μαζί με άλλα «τροτσκιστικά κουταβάκια», από το χουντικό καθεστώς. Δίπλα στις πολιτικές θέσεις, τις κομματικές γραμμές και τις οργανώσεις αναδεικνύονται τα συναισθήματα, οι αγωνίες των φυλακισμένων, των εξορίστων, των ανθρώπων που βρέθηκαν μπροστά σε δύσκολες στιγμές.

Ωστόσο η στράτευση του Γιάννη Φελέκη είναι απαραγνώριστο στοιχείο της πολιτικής ταυτότητάς του που διατρέχει την αφήγηση της ζωής και της δράσης του. Βασικά συστατικά της είναι η ακλόνητη πίστη του στα ιδανικά του διεθνισμού και η αδιάλλακτη ταξική του τοποθέτηση. Και τα δύο διαφοροποιούν τον Φελέκη από τη μεγάλη πλειοψηφία της εγχώριας Αριστεράς. Στην πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο γίνεται «όχληση» τόσο για την καραμανλική κοινοβουλευτική δημοκρατία όσο και για την επίσημη Αριστερά. Χαρακτηριστική είναι η πρώτη του κίνηση μόλις γυρίζει από τη Γυάρο τον Ιούλιο του 1974: μαζί με λιγοστούς διεθνιστές μοιράζει προκηρύξεις στα στρατόπεδα των επιστρατευμένων με το σύνθημα «ο εχθρός μας είναι στην Αθήνα όχι στην Τουρκία». Το ταξικό του κριτήριο τον φέρνει σε ρήξη με αυτό που ονομάζει «μορατόριουμ Καραμανλή», την κοινωνική ειρήνη ανάμεσα σε συνδικάτα, επίσημη Αριστερά και κυβέρνηση μέχρι την ψήφιση του περιβόητου νόμου Λάσκαρη.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις δηλώσεις Μητσοτάκη στη ΔΕΘ

Ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ σε ρόλο Χότζα του κεφαλαίου

Πρώτα σε κλέβουν, μετά σε δουλεύουν! Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής σταθερότητας της ΕΕ, έχει απογειώσει τα πρωτογενή πλεονάσματα από την τρελή φορολογία του λαού (κυρίως έμμεσοι φόροι) κι ενώ η κερδοφορία του κεφαλαίου καλά κρατεί, έρχεται ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ να το παίξει «φιλολαϊκός» με ένα «πακέτο παροχών», που αποτελεί μέρος των κλεμμένων, υποσύνολο των πολεμικών δαπανών και βέβαια με καθαρό στόχο την εκλογική απόδοση υπέρ της ΝΔ! Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως το μεγαλύτερο μέρος του είναι για να υλοποιηθεί μετά τις επερχόμενες εκλογές… Με τη ΝΔ να θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα μέχρι το 2030 σε πολεμική οικονομία και επιχειρηματικό παράδεισο κερδών - κόλαση για την εργασία.

Οι υποσχέσεις Μητσοτάκη, σύμφωνα με το κυβερνητικό επιτελείο, υπολογίζονται σε 2,2 δισ. σε βάθος χρόνου. Το πρωτογενές πλεόνασμα (αυτό που βγαίνει από τα πανάκριβα τρόφιμα και καύσιμα μέσω ΦΠΑ και ειδικών φόρων) έφτασε το πρώτο εξάμηνο του 2026 στα 4,5 δισ., ενώ το υπερπλεόνασμα, δηλαδή τα έσοδα πάνω από τον στόχο, τα 1,4 δισ.! Τα συνολικά φορολογικά έσοδα το 2026 υπολογίζονται σε 74 δισ. με πλεόνασμα 10 δισ., το οποίο θα υπερκαλυφθεί από τους έμμεσους φόρους, δηλαδή από τον λαό.

Οι πολεμικές δαπάνες για το 2026 ξεπερνούν τα 7 δισ., ενώ μόνο για την Ασπίδα του Αχιλλέα το ελληνικό κράτος θα δώσει πάνω από 3,1 δισ. στο κράτος γενοκτόνο του Ισραήλ, πάνω από 5 δισ. σε βάθος μερικών ετών εάν υπολογίσουμε και τα πυρομαχικά. Πάνω από 12,5 δισ. δίνονται το 2026 για την πρόωρη αποπληρωμή κρατικού χρέους, ενώ πολλά δισ. είναι τα κέρδη του κεφαλαίου από φοροαπαλλαγές ή αποφυγή φόρων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα»

Η συμφωνία Ελλάδας-Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», συνολικού προϋπολογισμού 3,1 - 3,5 δισ. ευρώ είναι μια κατάπτυστη συμφωνία. Πρόκειται για ένα τεράστιο κονδύλι για την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία, μια οικονομική αλλά και πολιτική ηθική επιβράβευση για το γενοκτονικό κράτος.

Η κυβέρνηση της ΝΔ βαθαίνει την πολεμική συνεργασία της με το κράτος του Ισραήλ ακριβώς τη στιγμή που το Ισραήλ κλιμακώνει την εθνοκάθαρση και τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» είναι μία επιθετική και πολεμική πράξη, κομμάτι των ολοένα και πιο επιθετικών σχεδιασμών και της κλιμάκωσης της ελληνικής συμμετοχής στους πολέμους που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Απάντηση σε ρατσιστική επίθεση στα Πατήσια - Σήμερα, Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026, Πλατεία Φιξ στις 6μμ

Σήμερα Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026, στις 6 μ.μ., στο πάρκο Φιξ στα Πατήσια πραγματοποιείται αντιφασιστική συγκέντρωση από την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και την Φασιστική Απειλή (ΚΕΕΡΦΑ), ως απάντηση στην επίθεση που δέχτηκαν δύο μετανάστες εργάτες από το Πακιστάν. Θα ακολουθήσει πορεία στο σημείο της ρατσιστικής επίθεσης. Mια βδομάδα μετά, την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026 την ίδια ώρα, η ΚΕΕΡΦΑ οργανώνει μεγάλη εκδήλωση στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Την εκδήλωση θα πλαισιώσει η θεατρική παράσταση «Η ευθανασία της φάλαινας» του Θανάση Τριαρίδη από την «Πρωτοβουλία Καλλιτεχνών και Ακτιβιστών για το ναυάγιο της Πύλου».

Θύματα της νέας ρατσιστικής επίθεσης είναι δυο αδέλφια, ο Οσμάν Μ. και ο Χοράμ Μ., μετανάστες εργάτες από το Πακιστάν. Το χτύπημα εναντίον τους από φασιστοειδές έγινε την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026 στην πλατεία Αγίας Παρασκευής, στην οδό Καμπούρογλου στα Πατήσια. Όπως κατήγγειλε λεπτομερώς στην ΚΕΕΡΦΑ ο Χοράμ Μ.:

Φεστιβάλ "Εκτός Πλάνου" Ελληνικού - Αργυρούπολης στις 12-13 Σεπτεμβρίου 2026

Το Σαββατοκύριακο 12-13 Σεπτέμβρη στη πλατεία του μετρό Αργυρούπολης πραγματοποιείται το πολιτικό-πολιτιστικό φεστιβάλ της αντικαπιταλιστικής κίνησης Ελληνικού Αργυρούπολης Εκτός Πλάνου. Η πρώτη ημέρα ξεκινάει στις 6 μ.μ. στο «παιδικό στέκι» με αφήγηση παραμυθιού και δραστηριότητες. Ακολουθεί συζήτηση με θέμα «Εθελοντισμός, η λεπτή γραμμή μεταξύ προσφοράς και εξευτελισμού». Η βραδιά κλείνει με παραδοσιακό γλέντι με τους Ζυγιά Αλάι. Την Κυριακή η έναρξη είναι στις 6 μ.μ. με τουρνουά μπάσκετ και ακολουθεί Hip Hop live.

fb.com, ektosplanou.wordpress.com

Νίκη του κινήματος! Επιστρέφει η Χ. Χοτζόγλου

Μεγάλη νίκη του κινήματος αποτελεί η επιστροφή της αγωνίστριας εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο μετά από 18 μήνες «δυνητικής αργίας» για τη συνδικαλιστική της δράση. Το κίνημα ταξικής αλληλεγγύης και οι μαχητικές δράσεις των συλλόγων εκπαιδευτικών, κατάφεραν η Χρύσα Χοτζόγλου να πάρει το χαρτί επανατοποθέτησης και ήδη από τα τέλη Αυγούστου να επιστρέφει κανονικά στην υπηρεσία της, από όπου βρισκόταν μακριά εκδικητικά, επειδή συμμετείχε σε κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση, εφαρμόζοντας τις αποφάσεις του σωματείου της, της ΕΛΜΕ Πειραιά. Σημειώνουμε βέβαια πως σε βάρος της εκκρεμεί ΕΔΕ, όπως σε εξέλιξη βρίσκονται μια σειρά διώξεις εκπαιδευτικών. Η πρώτη αυτή νίκη για τη Χ. Χοτζόγλου δείχνει πως οι αγώνες και η συνδικαλιστική δράση δε ποινικοποιούνται και οι διώξεις «σπάνε» μπροστά στο κίνημα αλληλεγγύης.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τον στρατιωτικό νόμο κατά των κτηνοτρόφων στη Λέσβο: Σήμερα στην κτηνοτροφία - Αύριο απέναντι στον εχθρό λαό

Με κυβερνητική τροπολογία της ΝΔ, ο στρατός αναλαμβάνει τη σφαγή των κτηνοτρόφων της Λέσβου για την «καταπολέμηση» του αφθώδους πυρετού. Είχε προηγηθεί η δυναμική κινητοποίηση των κτηνοτρόφων και του λαού του νησιού ενάντια στην καταστροφή τους, που ανάγκασε τον αντιπεριφερειάρχη και τις τοπικές υγειονομικές αρχές για την κτηνοτροφία σε παραίτηση.

Πρόκειται για εκδικητική απάντηση της κυβέρνησης απέναντι στο κίνημα, τους πραγματικούς (και όχι συμβολικούς) αγώνες που ακυρώνουν νόμους και αποφάσεις, μπλοκάρουν την εφαρμογή των αντιλαϊκών αποφάσεων. Γι’ αυτό και η «αντιπολίτευση» της συναίνεσης και της υποταγής ελάχιστα ασχολείται με το θέμα.

Η σφαγή των ζώων σημαίνει καταστροφή των κτηνοτρόφων, μόλυνση του περιβάλλοντος και απόδειξη της κουτοπονηριάς της κυβέρνησης να αποτρέψει τον εμβολιασμό για να μην φανεί η έκταση του σκανδάλου με τα «δηλωμένα» ζώα στη κτηνοτροφία.