Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας: Καναλοποιείται το μεγαλύτερο φυσικό ποτάμι της Αττικής

Παρά τις σφοδρές αντιδράσεις κατοίκων του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου και περιβαλλοντικών οργανώσεων από το 2017, ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2023 το έργο διευθέτησης του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας, του μεγαλύτερου φυσικού ποταμού της Αττικής. Το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών που είναι ο φορέας του έργου, διατείνεται ότι το έργο είναι αντιπλημμυρικό. Όμως η αλήθεια διαφέρει πολύ. Πρόκειται για ένα «βαρύ» τεχνικό έργο που καταστρέφει τη φυσική κοίτη του ποταμού σε μήκος 17 χιλιομέτρων, καλύπτοντάς το με τσιμέντο και συρματοκιβώτια. Τέτοια παραδοσιακά «σκληρά» τεχνικά έργα είναι ανεπαρκή για τη διαχείριση των πλημμυρών και μη ανθεκτικά υπό τις νέες κλιματικές συνθήκες, όπως συνομολογείται δημόσια στην πρόσφατη Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα (ΠΥΣ 22/30.07.2026, ΦΕΚ 126/6.8.2026, σελ. 7379), στην 1^η Αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας Αττικής (ΥΠΕΝ/ΔΠΔΥΠ/59164/852/29.5.2025, ΦΕΚ Β΄2752/4.6.2025) και όπως αναγνωρίζεται από τη δανείστρια του έργου Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στην από 17.11.2023 επίσημη ανάρτησή της μετά τις πλημμύρες στη Θεσσαλία από τον Ντάνιελ.

Απειλείται το Ρέμα

Από τις αρχές Ιουνίου, το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας αντιμετωπίζει ίσως την μεγαλύτερη απειλή. Στις 8/6/2026 το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών έδωσε εντολή να ξεκινήσει η πλήρης αποψίλωση και η εκβάθυνση της κοίτης κατά 1,5 μέτρο σε μήκος 1,5 χλμ. στο φυσικό πλημμυρικό πεδίο του ποταμού που βρίσκεται στην Πετρέζα, στην πεδιάδα των Σπάτων. Η περιοχή αυτή είναι πολύ σημαντική τόσο για την περιβαλλοντική της αξία (υγροτοπικές εκτάσεις με σπάνιες για την Αττική συστάδες του προστατευόμενου οικοτόπου δάσους παρόχθιας ιτιάς Salix alba), όσο και για τη φυσική αντιπλημμυρική προστασία που παρέχει επί αιώνες στην πόλη της Ραφήνας προς την πλευρά των εκβολών (κατάντη), με τη φυσική εκτροπή των υδάτων στο πλημμυρικό πεδίο ώστε τα νερά να συγκρατούνται εκεί και να μην φθάνουν όλα στην εκβολή.

Βόλος: Επετειακή εκδήλωση του Συλλόγου Παλαιού Λιμεναρχείου - Παλαιών για το περιβάλλον - Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, 7μμ, στο Λιμάνι στον Χώρο της Βιολογικής Αγοράς

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΕ ΚΡΙΣΗ;

Τι πραγματικά συμβαίνει; Αλήθεια και ψέματα.

Ποιο το καθήκον μας ως πολίτες;

Ο Σύλλογος Παλαιού Λιμεναρχείου – Παλαιών σας προσκαλεί την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026 σε μια βραδιά με συζήτηση, προβληματισμό, αλλά και πολλή μουσική!

με

• τον Θωμά Κώτσια, μέλος του κινήματος Αγράφων ενάντια στις ΒΑΠΕ 
• και τον Κώστα Νικολάου, τέως Επισκέπτης Καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Διδάκτωρ Περιβαλλοντολόγος

Οπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος: "θα μιλήσουμε για την περιβαλλοντική κατάσταση σήμερα, για όσα γνωρίζουμε, όσα ακούμε, αλλά και για όσα πραγματικά συμβαίνουν γύρω μας. Και κυρίως, για το τι μπορούμε και τι οφείλουμε να κάνουμε ως πολίτες.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ… Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗ ΣΚΥΤΑΛΗ!

• BLACK NAPKINS
• ALMA BAND

Κυριακή 20/09/2026

Ώρα έναρξης: 19:00

Χώρος Βιολογικής Αγοράς

Φέτος ο Σύλλογός μας συμπληρώνει 50 χρόνια δράσης και παρουσίας στη γειτονιά και την πόλη του Βόλου.

50 χρόνια τώρα συζητάμε, διεκδικούμε, παρεμβαίνουμε και δημιουργούμε.

Και συνεχίζουμε!

Σας περιμένουμε όλους και όλες!

Γιατί το περιβάλλον είναι υπόθεση όλων μας". 

Αντιφασιστικές εκδηλώσεις Σεπτεμβρίου 2026 για τα 13 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί

13 χρόνια απ’ τη δολοφονία του Αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από τη ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής...

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!  ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΟΜΑΣΤΕ!

Ο φασισμός είναι γέννημα θρέμμα του συστήματος και οι φασίστες, τα πιστά σκυλιά των αφεντικών. Όποτε τους είναι «χρήσιμοι», τα αφεντικά τους βγάζουν στην επιφάνεια...

Και σήμερα, έχουν «πολλούς λόγους» να τους ξαναβγάλουν στο προσκήνιο: Κρίσεις, πόλεμοι, φτώχεια,  εκμετάλλευση, αδιέξοδα, κυρίως για τη νεολαία...

Να αντιπαλέψουμε το ρατσισμό, την ξενοφοβία, τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία, με όπλα:

• τη συλλογικότητα,
• την αλληλεγγύη,
• την οικολογία και την αγάπη για τη φύση και το περιβάλλον,
• τη γνώση, την τέχνη, τον πολιτισμό,
• τον διεθνισμό,
• την πάλη για τα δικαιώματα που μας στερούν,
• τον αγώνα για την ΕΙΡΗΝΗ, την ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, 

 για τη ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ  σε εμάς και στα παιδιά μας.

Το σύστημα e-άδειες και τα «παράθυρα» της αυθαίρετης δόμησης

Το e-Άδειες είναι το ηλεκτρονικό πληροφοριακό σύστημα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ) μέσω του οποίου γίνεται η ηλεκτρονική έκδοση και διαχείριση των οικοδομικών αδειών και των διοικητικών πράξεων πολεοδομικού χαρακτήρα στην Ελλάδα.

Ένα αποκαλυπτικό πόρισμα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ) για την Πολεοδομία της Ρόδου αποκαλύπτει σοβαρές δυσλειτουργίες και «τρύπες» στο σύστημα αυτό, οι οποίες φαίνεται να διευκολύνουν πρακτικές που συνδέονται με την αυθαίρετη δόμηση και την καταστρατήγηση των πολεοδομικών κανόνων.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά την προσπάθεια διατήρησης δικαιωμάτων κατά παρέκκλιση δόμησης σε οικόπεδα κάτω των 4 στρεμμάτων.

Πώς μπορούσε να γίνει αυτό;

Πριν από τη λήξη της σχετικής προθεσμίας υποβάλλονταν αιτήματα στο e-Άδειες με άσχετα, λανθασμένα ή ακόμη και μη συναφή δικαιολογητικά, με στόχο να εξασφαλιστεί απλώς ένας αριθμός πρωτοκόλλου.

Έτσι μπορούσε να «κλειδωθεί» μια αίτηση και να διατηρηθεί η δυνατότητα μελλοντικής αξιοποίησης ενός δικαιώματος δόμησης, ακόμη και μετά την παρέλευση των νόμιμων προθεσμιών.

Το σύστημα επέτρεπε στη συνέχεια την τροποποίηση κρίσιμων στοιχείων της αίτησης.

Όμως το πρόβλημα δεν ήταν μόνο το e-Άδειες. Ήταν και η απουσία ελέγχων.

Η ΕΑΔ διαπίστωσε ότι η Πολεοδομία δεν απέρριπτε κάποιες αιτήσεις ακόμα και αν είχαν προδήλως μη αποδεκτά δικαιολογητικά.

Η μαύρη πεύκη και η φωτιά: Ένα δάσος που ξέρει να επιβιώνει

Η πρόσφατη πυρκαγιά σε δάσος μαύρης πεύκης στην περιοχή της Κόνιτσας προκάλεσε, και δικαιολογημένα, μεγάλη ανησυχία. Όταν βλέπουμε μια δασική πυρκαγιά να προχωρά μέσα σε ένα ορεινό δάσος, η πρώτη σκέψη είναι ότι το δάσος κινδυνεύει να χαθεί.

Όμως η μαύρη πεύκη δεν είναι ένα οποιοδήποτε δασικό είδος.

Έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τη φωτιά, την οποία αξίζει να γνωρίζουμε πριν βγάλουμε συμπεράσματα για τις επιπτώσεις μιας πυρκαγιάς πάνω της.

Υπάρχουν δάση που η φωτιά τα καταστρέφει.

Υπάρχουν όμως και δάση που μπορούν να δεχθούν τη φωτιά, να τραυματιστούν και παρ' όλα αυτά να συνεχίσουν να ζουν.

Τα δάση μαύρης πεύκης ανήκουν σε αυτή την ιδιαίτερη κατηγορία.

Όχι επειδή είναι «άκαυτα».

Αλλά επειδή η δομή του ώριμου δάσους μπορεί να λειτουργήσει σαν ένας φυσικός μηχανισμός προστασίας από μια επιφανειακή φωτιά.

Και εδώ βρίσκεται μια πολύ σημαντική διάκριση:

άλλο η φωτιά που καίει στο έδαφος και άλλο η φωτιά που ανεβαίνει στην κόμη.

Περισσότερες ιχθυοκαλλιέργειες σημαίνουν λιγότερα άγρια ψάρια

Συχνά οι ιχθυοκαλλιέργειες παρουσιάζονται ως «πράσινη» και βιώσιμη λύση για την αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση σε ψάρια. Όμως η σκληρή πραγματικότητα είναι πως για να παράγουμε περισσότερα εκτρεφόμενα ψάρια χρειάζεται να αλιεύουμε ακόμη περισσότερα άγρια.

Μια νέα έκθεση του Changing Markets Foundation προειδοποιεί για τις σοβαρές συνέπειες της στρατηγικής του FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών) για αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής ιχθυοκαλλιεργειών κατά 75% έως το 2040.

Εάν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, έως το 2040 μπορεί να χρειάζεται να αλιεύονται έως και 34,6 εκατομμύρια τόνοι άγριων ψαριών κάθε χρόνο μόνο για την παραγωγή ζωοτροφών για τις ιχθυοκαλλιέργειες. Σε ένα σενάριο αυξημένης ανάπτυξης ειδών που απαιτούν μεγάλες ποσότητες ζωοτροφών, όπως ο σολομός και οι γαρίδες, η ποσότητα μπορεί να φτάσει τους 41,4 εκατομμύρια τόνους άγριων ψαριών τον χρόνο. Δηλαδή σχεδόν το 46% όλων των άγριων ψαριών που αλιεύονται παγκοσμίως κάθε χρόνο!

Ποια ψάρια καταλήγουν στις ζωοτροφές για τις ιχθυοκαλλιέργειες;

Μικρά πελαγικά ψάρια, όπως ο γαύρος και οι σαρδέλες, αλέθονται για την παραγωγή ιχθυάλευρων και ιχθυελαίων, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για να τραφούν σαρκοφάγα εκτρεφόμενα είδη (λαβράκι, τσιπούρα κλπ).

5 ανεμογεννήτριες των 180 μέτρων στο Μαυροβούνι Λοκρίδας – Πόσο ακόμα αντέχει η περιοχή;

Μόλις 1,5 χλμ. από τον Άγιο Ιωάννη (ή Θεολόγο) Φθιώτιδας, 4 χλμ. από τα Σκροπονέρια και 5 χλμ. από τη Λάρυμνα σχεδιάζεται ακόμη ένας αιολικός σταθμός 22,5 MW με 5 ανεμογεννήτριες Vestas ύψους περίπου 180 μέτρων.

Το έργο ανήκει στον ισπανικό όμιλο Iberdrola και η μελέτη τροποποίησης της ΑΕΠΟ είναι σε διαβούλευση έως τις 18/09.

Δεν μιλάμε για μια «παρθένα» περιοχή. Η ευρύτερη περιοχή είναι ήδη βαριά επιβαρυμένη από δεκάδες ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, λατομεία, μεταλλευτική δραστηριότητα και πλήθος ιχθυοκαλλιεργειών. Κι όμως, οι σωρευτικές επιπτώσεις όλων αυτών, σε συνδυασμό με το νέο αιολικό έργο, δεν εξετάζονται στη μελέτη της εταιρείας.

Και υπάρχουν κι άλλα σοβαρά ζητήματα:

• Η εγκεκριμένη ΑΕΠΟ αναφέρει 6.783 μέτρα υπόγειου δικτύου Μέσης Τάσης, ενώ ο νέος φάκελος εμφανίζει 14.275 μέτρα και προτείνει διαδρομή 14.002 μέτρων. Ποιο ακριβώς έργο προτείνεται να αδειοδοτηθεί; Η διαφορά αυτή δεν δικαιολογείται.
• Προβλέπεται επέκταση των εργοταξιακών χώρων κατά 3.334,57 τ.μ. σε εκτάσεις δασικού χαρακτήρα, με μέρος αυτών να παραμένει μετά την κατασκευή.
• Δεν τεκμηριώνονται επαρκώς οι επιπτώσεις σε πουλιά και νυχτερίδες, παρά την υπερσυγκέντρωση ενεργειακών έργων στην ευρύτερη περιοχή.

Και το σημαντικότερο: οι δρόμοι και οι πλατείες των ανεμογεννητριών έχουν ήδη διανοιχθεί, ενώ η τροποποίηση βρίσκεται ακόμη σε διαβούλευση! Σε περίπτωση δηλαδή που απορριφθεί το έργο, όλες αυτές οι παρεμβάσεις θα μείνουν απλά εκεί!

Μην το αφήσουμε να περάσει σιωπηλά.