Το καμπ της Σιντικής Σερρών, μια απομονωμένη χαράδρα στα σύνορα, μετατράπηκε το 2025 σε μια κλειστή φυλακή όπου 700 νέοι άνδρες κρατούνται υπό «διοικητική κράτηση» χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα. Οι συνθήκες είναι τραγικές: υπερπληθυσμός σε παγωμένα κοντέινερ, έλλειψη θέρμανσης, τροφής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, με τους κρατούμενους να αντιμετωπίζονται ως «σκυλιά» υπό τον διαρκή έλεγχο των ΜΑΤ και της ΟΠΚΕ. Η απομόνωση αυτή στοχεύει στην εξαφάνιση των ανθρώπων από τον κοινωνικό ιστό και την επιβολή ενός καθεστώτος απόλυτης απαξίωσης της ζωής τους.
Οι μετανάστες της Σιντικής δεν έσκυψαν το κεφάλι. Από την απεργία πείνας του Αυγούστου μέχρι την εξέγερση του Νοεμβρίου, διεκδικούν το αυτονόητο: αξιοπρέπεια, ρούχα, γιατρούς και ελευθερία. Το κράτος απάντησε με καταστολή, βασανιστήρια και την εκδικητική καταδίκη 30 μεταναστών σε φυλάκιση 3 ετών χωρίς ελαφρυντικά, σε μια δίκη-παρωδία .
