Εμείς που υπογράφουμε το κείμενο, εκτιμούμε ότι η απρόκλητη, άδικη και τρομοκρατική επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ ενάντια στο Ιράν και η μετατροπή της σε περιφερειακό πόλεμο, αποτελούν ένα ακόμη βήμα στη γενίκευση των πολεμικών αναμετρήσεων που πυροδοτούνται ιδιαίτερα από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό στο έδαφος της εκτίναξης όλων των ενδοϊμπεριαλιστικών και ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών.
Η ήττα της επίθεσης κατά του Ιράν και των σχεδίων ΗΠΑ-Ισραήλ στην περιοχή αποτελεί βήμα για να αναχαιτιστεί η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα για την προάσπιση της ειρήνης, για τη φιλία των λαών. Είναι αναγκαία η αλληλεγγύη στον ιρανικό λαό που υπερασπίζεται τη ζωή του, την ακεραιότητα και ανεξαρτησία της χώρας του. Ο ίδιος θα αποφασίσει για το καθεστώς στην χώρα του, καμία ελευθερία δεν έρχεται με βόμβες και πυραύλους.
H συνεχιζόμενη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης, που έρχεται και ως απάντηση στην περήφανη αντίσταση του παλαιστινιακού λαού, οι καθημερινοί βομβαρδισμοί στον Λίβανο, η στρατιωτική επέμβαση και απαγωγή του προεδρικού ζεύγους της Βενεζουέλας, οι κυνικές απειλές για προσάρτηση της Γροιλανδίας, το δολοφονικό εμπάργκο, ιδιαίτερα οι ανοιχτές απειλές ενάντια στην Κούβα, αλλά και οι αναφλέξεις πολέμων σε διάφορα σημεία του πλανήτη (Ουκρανία, Σουδάν, Πακιστάν, Ινδία, Αφγανιστάν κ.α.), δείχνουν ότι οι κίνδυνοι για την περιφερειακή και παγκόσμια εξάπλωση του πολέμου μεγαλώνουν με ταχύτητα. Οι φραγμοί στην ανάπτυξη πυρηνικών παραμερίζονται, ο μιλιταρισμός ενισχύεται,οι πολεμικές δαπάνες εξακοντίζονται, ιδιαίτερα στην ΕΕ με το πρόγραμμα RearmEurope. Η «πολεμική οικονομία» στρέφεται σε βάρος των εργατικών αναγκών, των κοινωνικών δαπανών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Η Ελλάδα, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, συμμετέχει άμεσα στην επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ, με την παροχή διευκολύνσεων, φρεγατών και συστημάτων αεράμυνας κατά του Ιράν. Ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η συνεργασία με το σιωνιστικό Ισραήλ και η συμμετοχή της χώρας μας στον επιθετικό άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ υπό αμερικανική εποπτεία, ενέργειες για τις οποίες φέρουν ευθύνες η παρούσα και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και οι βάσεις, ιδιαίτερα της Σούδας, αντί για ομπρέλα προστασίας και ασφάλειας, αποδεικνύονται από την εμπειρία της Κύπρου και των χωρών του Κόλπου, μαγνήτες πυραύλων. Την ίδια στιγμή η όξυνση του ανταγωνισμού των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας για ΑΟΖ και ενεργειακούς δρόμους υπονομεύει ακόμα περισσότερο την ειρηνική συνύπαρξη των λαών της περιοχής – αν ξεσπούσε σε στρατιωτική σύγκρουση, αυτό θα αποτελούσε μεγάλο χτύπημα και πισωγύρισμα για τους λαούς και στις δύο χώρες.
Γι’ αυτό και απαιτείται η μέγιστη συμβολή για τη συγκρότηση ενός μαζικού, λαϊκού και ανεξάρτητου αντιπολεμικού κινήματος με φιλειρηνικό, αντιιμπεριαλιστικό και διεθνιστικό χαρακτήρα ενάντια στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, στο κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, την ΕΕ, ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη και επίθεση και ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ και των πολεμοκάπηλων επιλογών της.
