ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΚΛΑΔΕΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΗ αφαίρεση κορυφής (topping) του δέντρου δεν είναι κλάδεμα. Είναι μια επιθετική ενέργεια που τελικά οδηγεί το δέντρο στον θάνατο. Κάθε χρόνο, βλέπουμε τα δέντρα στους δρόμους να «κλαδεύονται» με τέτοιο τρόπο ώστε να απομένουν μόνο κορμοί που μοιάζουν με πασσάλους, γεμάτοι με κολοβώματα κλαδιών.
Κολόβωμα - Γενική έννοια: Είναι το τμήμα ενός μέλους ή οργάνου που απομένει μετά από ακρωτηριασμό ή εκτομή (όπως το υπόλοιπο ενός κομμένου άκρου).
Αυτό δεν είναι κλάδεμα, αλλά κορυφολόγηση η καλύτερα αφαίρεση κορυφής — μια πρακτική που οι ειδικοί δενδροκόμοι θεωρούν σοβαρό σφάλμα, το οποίο πρέπει να αποφεύγεται πάση θυσία.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΡΥΦΟΛΟΓΗΣΗ; Περιλαμβάνει την αδιάκριτη και δραστική κοπή του κορμού ή των κύριων κλαδιών, αφήνοντας πίσω κολοβώματα που αδυνατούν να παράγουν υγιή νέα βλάστηση. Ο γενικός κανόνας που ακολουθούν οι επαγγελματίες για την αραίωση της κόμης είναι η αφαίρεση περίπου του 15–25% του φυλλώματος. Οτιδήποτε υπερβαίνει αυτό το ποσοστό —χωρίς κάποιον συγκεκριμένο λόγο που αφορά την υγεία του δέντρου— συνιστά κορυφολόγηση.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΙΖΗΜΙΑ; - Οι τομές έχουν μεγάλη διάμετρο, ξεπερνώντας κατά πολύ το όριο των 5–10 εκατοστών που μπορεί εύκολα να επουλώσει ένα δέντρο. - Τα δέντρα ΔΕΝ επουλώνονται όπως εμείς· δεν «ενώνονται» ξανά εκ των έσω. Μπορούν μόνο να διαμερισματοποιήσουν τη βλάβη —ουσιαστικά απομονώνοντας την πληγή και αναπτύσσοντας ιστό πάνω από αυτήν στην επιφάνεια— αλλά το ξύλο πίσω από μια μεγάλη τομή αναπόφευκτα σαπίζει. - Κάθε τομή γίνεται σημείο εισόδου για μύκητες και έντομα, οδηγώντας σε εσωτερική σήψη. - Στερημένο από ενέργεια, το δέντρο παράγει βλαστούς ανάγκης, εξαντλώντας τα αποθέματά του· αυτοί οι βλαστοί έχουν αδύναμη στήριξη και επισφαλή σύνδεση με τον κορμό. Με την πάροδο του χρόνου, σπάνε και πέφτουν με την πρώτη δυνατή ριπή ανέμου.
Η ΠΑΓΙΔΑ. Η κορυφολόγηση καθιστά επικίνδυνο το ίδιο το δέντρο που υποτίθεται ότι θα «φρόντιζε». Αυτό το εξασθενημένο και ασταθές δέντρο χαρακτηρίζεται στη συνέχεια ως «επικίνδυνο», δικαιολογώντας έτσι την απομάκρυνσή του. Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο: πρώτα το δέντρο ακρωτηριάζεται και μετά κόβεται επειδή ακρωτηριάστηκε.
