Η Ομάδα Ανάγνωσης Ε.ΜΕ.ΔΗ., στο πλαίσιο της μελέτης του έργου του Fredric Jameson, «Το Μεταμοντέρνο, ή, Η πολιτισμική λογική του ύστερου καπιταλισμού», φιλοξενεί τον Πάνο Σταθάτο, Υπ. Διδάκτορα Νεοελληνικής Φιλολογίας ΕΚΠΑ και μεταφραστή, σε
εκδήλωση με τίτλο «Για μια πολιτισμική κριτική του σύγχρονου κόσμου». Μαζί του θα συνομιλήσει ο Λεωνίδας Βέργος, φιλόλογος, μεταπτυχιακός φοιτητής του ΠΜΣ Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ και μέλος της Ομάδας Ανάγνωσης, αναφορικά με τους κεντρικούς θεματικούς άξονες του βιβλίου και το πλέγμα των κοινωνικοπολιτικών και πολιτισμικών συνθηκών που έλαβαν το όνομα «μεταμοντερνισμός». Τη συζήτηση συντονίζει η Κατερίνα Πψενίσκωφ, Υπ. Διδακτόρισσα Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ και μέλος της Ομάδας Ανάγνωσης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, στις 18:00, στην αίθουσα «Δ. Δώδος» του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ (Βασιλέως Ηρακλείου 12, 1ος όροφος).
Κεντρική ομιλία:
Μεταμοντερνισμός και γνωσιακή χαρτογράφηση: Ένα εγχειρίδιο χρήσης για τον Fredric Jameson
Το θεωρητικό έργο του Fredric Jameson παρουσιάζεται συχνά μέσα από το πρίσμα του εμβληματικού «Το μεταμοντέρνο, ή, Η πολιτισμική λογική του ύστερου καπιταλισμού», το οποίο είναι μακράν το διασημότερο, πιο προβεβλημένο και πολυδιαβασμένο βιβλίο του. Ωστόσο, μολονότι του χάρισε παγκόσμια αναγνώριση, πρόκειται αναμφίβολα για αυτό που έχει υποστεί και τις περισσότερες παρερμηνείες. Η παρούσα ανακοίνωση στοχεύει να σκιαγραφήσει ένα ενδεικτικό εγχειρίδιο χρήσης για την ανάγνωση τόσο του Μεταμοντέρνου όσο και του ευρύτερου έργου του Jameson. Συγκεκριμένα, αρχικά θα επιχειρήσει να τοποθετήσει το εν λόγω βιβλίο στο συνολικό corpus της εργογραφίας του συγγραφέα, καθώς ήταν αυτό που έμελλε να εγκαινιάσει την εξάτομη Ποιητική των κοινωνικών μορφών. Στη συνέχεια, θα στραφεί σε δύο βασικές παρανοήσεις του βιβλίου, οι οποίες αφορούν αφενός τη διάκριση μεταξύ μεταμοντερνισμού και μετανεωτερικότητας και αφετέρου την ταξινομική χρήση της έννοιας του μεταμοντερνισμού. Τέλος, θα εστιάσει στην αισθητική της γνωσιακής χαρτογράφησης, η οποία θεωρείται δικαίως μία από τις πιο επιδραστικές έννοιες του Jameson, με στόχο να την περιγράψει και να ιχνηλατήσει την εννοιολογική της διαδρομή στο μετέπειτα έργο του.