Πράγματι, η συζήτηση αυτή δεν αποτελεί κάποια πρωτότυπη ιδέα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Παρόμοια είναι η κατεύθυνση συνολικά στην Ευρώπη, με την πρόεδρο της ευρωπαϊκής επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, να δηλώνει στην ίδια σύνοδο ότι «…η Ευρώπη έχει κάνει ένα στρατηγικό λάθος απομακρυνόμενη από μια αξιόπιστη, προσιτή πηγή ενέργειας, με χαμηλές εκπομπές ρύπων». Ανακοίνωσε επίσης ότι το επόμενο διάστημα θα εξασφαλίσει 200 εκατομμύρια ευρώ για επενδύσεις στην πυρηνική ενέργεια.
Παρόμοια είναι η κατάσταση και σε άλλες περιοχές του πλανήτη, που εν μέσω παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης επιστρέφουν, ή δίνουν παράταση στις πιο επικίνδυνες «λύσεις» στο πρόβλημα. Η Νότια Κορέα σχεδιάζει την αύξηση της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, βάζοντας ξανά σε λειτουργία πυρηνικό αντιδραστήρα που είχε κλείσει από το 2023. Η Ιαπωνία ανοίγει ξανά τον πυρηνικό σταθμό Kashiwazaki-Kariwa, που θεωρείται ο μεγαλύτερος στον κόσμο και είχε κλείσει μετά την καταστροφή της πυρηνικής μονάδας της Φουκουσίμα το 2011. Η Γαλλία προχωράει με ταχύτητα στην ήδη αποφασισμένη εδώ και μερικά χρόνια επέκταση των πυρηνικών της μονάδων, πρόγραμμα που θα στοιχίσει 70 δις ευρώ. Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η επέκταση αυτή θα συμβάλει σημαντικά στη συνολική παραγωγή ενέργειας στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια.
Η μάχη των ορυκτών καυσίμων
Όλα τα παραπάνω σχέδια εντάσσονται στο γενικό πλαίσιο της αντιμετώπισης της κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» που έχει προκύψει μετά την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Μια «έκτακτη ανάγκη» από την οποία κερδίζουν οι πολυεθνικές της ενέργειας στην Ευρώπη, που σύμφωνα με ανακοίνωση της Greenpeace είδαν τα κέρδη τους να αυξάνονται κατά 81,4 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα μετά την έναρξη του πολέμου, χάρη στην αύξηση των τιμών των καυσίμων. Το BBC αναφέρει ότι η BP είδε το πρώτο τρίμηνο του 2026 τα κέρδη της να αυξάνονται κατά 3,2 δις δολάρια, ενώ η Shell το ίδιο διάστημα είχε άνοδο κερδών 6,92 δις δολάρια!






