Ψήφισμα συμπαράστασης στους αγωνιστές εκπαιδευτικούς Δημήτρη Χαρτζουλάκη και Χρύσα Χοτζόγλου εν όψει του Πειθαρχικού που θα αποφασίσει αν θα συνεχιστεί η δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου (Τετάρτη 29/4)

Ψήφισμα συμπαράστασης στους αγωνιστές εκπαιδευτικούς Δημήτρη Χαρτζουλάκη και Χρύσα Χοτζόγλου

Για την Τετάρτη 29/4 έχει προγραμματιστεί το Πειθαρχικό που θα γνωμοδοτήσει για το εάν θα συνεχιστεί η δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου για έναν ακόμα χρόνο.

Επιδιώκουν να συνεχιστεί η απαράδεκτη διαδικασία, που θέλοντας να περάσει μήνυμα παραδειγματισμού και τρομοκρατίας, την έχει κρατήσει εκτός σχολείου για πάνω από έναν χρόνο τώρα. Η δυνητική αργία είναι ποινή μέχρι να γίνει το κανονικό πειθαρχικό και υποδηλώνει ότι η Χρύσα είναι επικίνδυνη για το δημόσιο σχολείο! Τη στιγμή που σύσσωμοι οι συνάδελφοί της, οι γονείς και οι μαθητές της, με την αλληλεγγύη τους, συνέτριψαν αυτόν τον συκοφαντικό ισχυρισμό.

Με μια εξωφρενική, τρομοκρατική ενέργεια, το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής καλεί και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη σε ακρόαση, με το ερώτημα της δυνητικής αργίας! Ο Δημήτρης έχει παραπεμφθεί στο Πειθαρχικό μαζί με τη Χρύσα, με μόνο «έγκλημά» τους τη διαμαρτυρία, από κοινού με μαθητές και συναδέλφους τους, για την πραγματοποίηση αξιολόγησης σε σχολείο του Πειραιά. Εξέφρασαν, δηλαδή, την αντίθεση της βάσης του κλάδου στην αξιολόγηση, όπως αποτυπώνεται και στις συλλογικές αποφάσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων (ΕΛΜΕ) και της ΟΛΜΕ, την αντίθεση με πολιτικές που κατηγοριοποιούν σχολεία και εκπαιδευτικούς, που είναι ευθεία επίθεση στις κατακτήσεις στο δημόσιο σχολείο. Ο Δημήτρης εκείνη την περίοδο ήταν μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά (υπηρετούσε ως αναπληρωτής).

Πρωτομαγιάτικο ραντεβού ενάντια στη εξόρυξη χρυσού στο Ύψωμα του Περάματος Έβρου στις 11πμ

Στο ύψωμα του Περάματος, έναν τόπο με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος και ιστορική σημασία, δίνει ραντεβού φέτος η Διανομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης – Έβρου ενάντια στην εξόρυξη και μεταλλουργία χρυσού.

Με αφορμή τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, η Επιτροπή απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα προς τους πολίτες της Θράκης για μια συγκέντρωση που συνδυάζει την αναψυχή με το πάγιο αίτημα προστασίας του περιβάλλοντος.

Η επιλογή της τοποθεσίας δεν είναι τυχαία, καθώς το ύψωμα του Περάματος, με το δάσος Μαύρης Πεύκης και τις αρχαιότητές του, αποτελεί το επίκεντρο του ενδιαφέροντος για τα σχεδιαζόμενα μεταλλευτικά έργα.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η εκδήλωση αποσκοπεί τόσο στην απόδοση τιμής στους αγώνες για κοινωνικά δικαιώματα όσο και στην ανάδειξη της ανάγκης για ένα μέλλον χωρίς την απειλή της περιβαλλοντικής υποβάθμισης.

Αναλυτικά, το Δελτίο Τύπου της Διανομαρχιακής Επιτροπής:

Συγκέντρωση ενάντια στην γκρίζα ανάπλαση του Ελληνικού: Σάββατο 9 Μαΐου 2026, στις 12 το μεσημέρι, Μετρό Αργυρούπολης

The Ellinikon – Το Μεγαλύτερο Έργο Αστικής Ανάπλασης

Χτισμένο με μπετόν, εκμετάλλευση, υποσχέσεις και ψέματα

Η συζήτηση για την αξιοποίηση του Ελληνικού ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν κλείσει το αεροδρόμιο το 2001. Ανάμεσα σε προτάσεις οικοπεδοποίησης, ανέγερσης υπουργείων, συνεδριακών κέντρων, πίστας f1 κ.α., βασική υπόσχεση όλων των κυβερνόντων ήταν η δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου υψηλού πρασίνου. Η κρίση επιτάχυνε για λόγους «δημοσίου συμφέροντος» τις διαδικασίες ξεπουλήματος των 6.200 στρεμμάτων (συμπεριλαμβανομένου του Αγίου Κοσμά), στη Lamda Development (συμφερόντων Λάτση), έναντι του εξευτελιστικού ποσού των 915εκ. ευρώ (ακόμα και η εκτίμηση του Τεχνικού Επιμελητηρίου με βάση την επίσημη μελέτη ήταν 3δις ευρώ…). Αρχικά η Lamda παρουσίαζε πλάνα επικεντρωμένα στο μητροπολιτικό πάρκο και τους κοινόχρηστους χώρους (4.000 τ.μ.), υποδομές για δημόσια χρήση και σχετικά περιορισμένες τουριστικές εγκαταστάσεις. Με την οριστική πώληση το 2021, το αρχικό master plan τροποποιήθηκε με αποκλειστική στόχευση πλέον τον τουρισμό υψηλών εισοδημάτων και το real estate, υπερπολυτελείς κατοικίες στον Άγιο Κοσμά, τουλάχιστον 6 ουρανοξύστες κοντά στα 200 μέτρα ύψος, 2 τεράστια mall (το ένα πάνω στη θάλασσα), ξενοδοχεία, ένα από τα μεγαλύτερα καζίνο (συγκεκριμένα πρόκειται για ολοκληρωμένο τουριστικό συγκρότημα με καζίνο) και περισσότερες πολυκατοικίες. Οι «πράσινες» μακέτες έγιναν γκρι. Οι χώροι πρασίνου μειώθηκαν από 4.000 σε 2.000 στρέμματα, ενώ εντέχνως μένει ασαφές εάν πρόκειται για εκτάσεις υψηλού πρασίνου ή παρτέρια με γκαζόν.

Το κράτος χάρισε το Ελληνικό για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των επενδυτών, των κατασκευαστικών, των τραπεζών, του κεφαλαίου και το αφήγημα της εθνικής ανάπτυξης. Το αποτέλεσμα είναι μια ιδιωτική, περίκλειστη (ενδεικτικά, δεν διασαφηνίζεται πουθενά αν οι περιφράξεις του εργοταξίου μήκους 25χλμ δεν θα μονιμοποιηθούν) πόλη μόνο για πλούσιους και τουρίστες. Ξενοδοχεία, βίλες, μαρίνες και καζίνο δεν συνδέονται με τις ανάγκες όσων ζούμε στις γύρω περιοχές. Η κατασκευή ενός πάρκου (αν και όποτε γίνει), είτε ελεύθερου είτε περιφραγμένου και ιδιωτικοποιημένου, δεν μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο στη λεηλασία των γειτονιών μας. Οι οποίες έχουν ήδη μετατραπεί σε περίχωρα ενός απέραντου εργοταξίου, η κίνηση έχει αυξηθεί ραγδαία, ενώ η πλασματική αναβάθμιση της περιοχής έχει ήδη οξύνει το στεγαστικό πρόβλημα (γίνεται λόγος για 30 χιλ. νέους κατοίκους και 1 εκ. τουρίστες ετησίως).

Σύρος, Κυριακή 3 Μαΐου 2026: Ξεκινά η ελληνική αποστολή για την Γάζα

Πλέουμε στη Γάζα για να σπάσουμε τον αποκλεισμό, για να μπλοκάρουμε τη γενοκτονία, στην οποία είναι συνένοχες η Δύση και η Ελλάδα.

BREAK THE SIEGE

Στη Γάζα χτυπάει του κόσμου η καρδιά

Κυριακή 3 Μαΐου Σύρος

Στις 3 Μαΐου 2026 ξεκινάμε από τη Σύρο για να βρούμε εκατοντάδες συντρόφια από όλο τον κόσμο στα ανοιχτά της Μεσογείου, στον μεγαλύτερο στόλο αλληλεγγύης στην ιστορία.

Σκοπός μας είναι να σπάσουμε τον παράνομο και γενοκτονικό αποκλεισμό της Γάζας και των Παλαιστινίων συνολικά.

Η γενοκτονική πολιτική, ειδικά από τον Οκτώβρη του 2023 και μετά συνιστά το μεγαλύτερο έγκλημα του 21 ου αιώνα.

Η Γάζα παραμένει μια ανοιχτή φυλακή χωρίς ελευθερία, χωρίς πρόσβαση σε βασικά αγαθά.

Για δεκαετίες ο Παλαιστινιακός Λαός υποφέρει από την γενοκτονική πολιτική του Ισραήλ και των συμμάχων του στη Δύση που στρατηγικά και με συνέπεια απανθρωποποιούν τον λαό της Παλαιστίνης σε ένα βίαιο και δολοφονικό καθεστώς απαρτχάιντ.

Η βία συνεχίζεται με διεθνή στήριξη και με την εμπλοκή της Δύσης και της Ελλάδας.

Το Ισραήλ δεν στέκεται μόνο του στη σφαγή, στο πλάι του έχει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Στο πλάι του έχει το ελληνικό κράτος και όλες του τις κυβερνήσεις και την ελληνική πλοιοκτησία.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ το βαθμό εμπλοκής της Ελλάδας στη Γενοκτονία.

ΟΧΙ ΣΤΟ ONOMA ΜΑΣ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την Attack στις φοιτητικές εκλογές της 13ης Μαΐου 2026

Στις 13 Μαΐου θα διεξαχθούν φέτος οι φοιτητικές εκλογές σε όλους τους φοιτητικούς συλλόγους πανελλαδικά. Τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά στις σχολές δόθηκαν μία σειρά από κρίσιμες μάχες απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να εφαρμόσει τους αντιδραστικούς νόμους που ψήφισε το προηγούμενο διάστημα, όπως οι διαγραφές φοιτητ(ρι)ών, τα «σχέδια ασφαλείας» στα ΑΕΙ και οι πειθαρχικές διώξεις, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η πολεμική έρευνα στις σχολές.

Η Attack στα ΑΕΙ πρωτοστάτησε πανελλαδικά στις μάχες αυτές. Ήταν η δύναμη που έμπρακτα απέδειξε ότι έχει σχέδιο και αγωνιστική πρόταση, ώστε το φοιτητικό κίνημα να γίνει ανατρεπτικό και πολιτικά επικίνδυνο. Επέμεινε στην πρότασή της για αγωνιστική κλιμάκωση και για ένα γενικό “black out” της εκπαίδευσης προκειμένου να μην εφαρμοστούν και να ανατραπούν όλα τα παραπάνω μέτρα. Η Attack έδωσε ανυποχώρητα τον αγώνα για μια κεντρική αντιπαράθεση του φοιτητικού κινήματος με την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, με Γενικές Συνελεύσεις, καταλήψεις, κινητοποιήσεις. Απέναντι στο βαθιά ταξικό μέτρο των διαγραφών, η Attack οργάνωσε πλήθος κινητοποιήσεων ενώ πρότεινε τη συμπόρευση των φοιτητικών συλλόγων με τους εργαζομένους στο πανεπιστήμιο και τους διοικητικούς υπαλλήλους μέσα από συχνούς συντονισμούς, προχωρώντας μάλιστα σε αποκλεισμούς των γραμματειών των σχολών προκειμένου να μην παραδοθούν οι κατάλογοι με τους διαγραφέντες φοιτητές! Παράλληλα, η Attack πάλεψε μαχητικά απέναντι στην προσπάθεια εφαρμογής του νόμου Ζαχαράκη για τα σχέδια ασφαλείας στα ΑΕΙ που έρχεται να αποστειρώσει το πανεπιστήμιο από κάθε κοινωνικοπολιτική δράση. Μετά την εκκένωση της κατάληψης του Φοιτητικού Συλλόγου Αρχιτεκτονικής, που αποφασίστηκε έπειτα από πρόταση της Attack, και τη σύλληψη 15 φοιτητ(ρι)ών, κατόρθωσε στη συνέχεια να μπλοκάρει στην πράξη τις πειθαρχικές διώξεις εις βάρος των συλληφθέντων φοιτητών μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις, παγώνοντας ουσιαστικά την πρώτη εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου. Τέλος, η Attack πρωτοστατεί στην αντιπολεμική πάλη στις σχολές, παλεύοντας για τη λήξη κάθε συνεργασίας των πανεπιστημίων με την πολεμική βιομηχανία, το ΝΑΤΟ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, προτάσσοντας το αίτημα για γνώση κι έρευνα για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για τους πολέμους του κεφαλαίου. Από το μπλοκάρισμα της συνεργασίας του ΕΚΠΑ με την εταιρεία οπλικών συστημάτων Lockheed Martin μέχρι την μάχη ενάντια στην αλλαγή του κανονισμού λειτουργίας του ΕΜΠ που θα επιτρέπει την έρευνα για το ΝΑΤΟ, η Attack παίρνει σημαντικές πρωτοβουλίες για τη σύνδεση του φοιτητικού με το αντιπολεμικό κίνημα.

Η (επι)στροφή της πυρηνικής ενέργειας και των κινδύνων της

άρθρο του Κωστή Ζαχαρόπουλου

Η εξίσωση της ενεργειακής σταθερότητας σήμερα περιέχει δύο ριζικά αντικρουόμενες μεταβλητές που την καθιστούν αδύνατη στη λύση της. Από τη μία πλευρά η δίψα για ανάπτυξη και συνεχή μεγέθυνση ως βασικό συστατικό του καπιταλισμού προκειμένου να κρατήσει ψηλά τα ποσοστά κέρδους προϋποθέτει διαρκώς αυξανόμενες ποσότητες ενέργειας και μάλιστα με όσο το δυνατόν πιο οικονομική παραγωγή. Από την άλλη, η εγγενής αστάθεια του κεφαλαίου, με τις συνεχείς κρίσεις του σε οικονομικό αλλά, όπως φαίνεται πλέον, και στρατιωτικό επίπεδο, δεν επιτρέπουν κανέναν ορθολογικό, μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Έτσι, μέσα σε περίπου δεκαπέντε χρόνια έχουμε περάσει από την περίοδο ευρείας χρήσης της πυρηνικής ενέργειας στην μετα-Φουκουσίμα εποχή της εξερεύνησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και από εκεί στην επιστροφή στα ορυκτά καύσιμα. Μετά το 2022 ωστόσο, με το ενεργειακό σοκ που δέχτηκε η Δύση με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία η συζήτηση απεξάρτησης από τους γαιάνθρακες άνοιξε για ακόμα μια φορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ειδικά σήμερα, με τη Μέση Ανατολή για ακόμα μία φορά στις φλόγες και τα στενά του Ορμούζ κλειστά, οι ευρωπαίοι ηγέτες συζητούν όλο και πιο έντονα την ιδέα της επιστροφής στην πυρηνική ενέργεια.

Ενδεικτικά, πέρα από τη Γαλλία που είναι βασικός «παίκτης» στην πυρηνική ενέργεια, παράγοντας το 65% της εγχώριας ηλεκτρικής ενέργειας με αυτό τον τρόπο, φαίνεται να υπάρχουν πολλοί που πλέον βλέπουν με θετικό μάτι τέτοιες τεχνολογίες. Η Ιταλία ετοιμάζει νομοσχέδιο που θα επιτρέπει την χρήση πυρηνικών αντιδραστήρων, το Βέλγιο και η Σουηδία έχουν «γλυκαθεί» από τις προοπτικές της, ειδικά μετά από χρόνια ατελέσφορων προσπαθειών να αυξήσουν το κέρδος από τις ΑΠΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο εξετάζει τις επιχειρηματικές προοπτικές ανάπτυξης πυρηνικών σταθμών, ενώ κραυγαλέο παράδειγμα είναι η γερμανική κυβέρνηση, η οποία τρία μόλις χρόνια μετά το κλείσιμο του τελευταίου της πυρηνικού σταθμού φαίνεται πικρά μετανιωμένη.

Επίσκεψη Μακρόν: Ελλάς-Γαλλία… πυρηνική συμμαχία

Υποβρύχια, φρεγάτες και «πυραυλική ασπίδα» στο μενού

Η διήμερη επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Μανουέλ Μακρόν στην Ελλάδα, εντάσσεται στην προσπάθεια του γαλλικού ιμπεριαλισμού να αναβαθμίσει τον ρόλο του, σε μια εποχή που οι ΗΠΑ του Τραμπ επιχειρούν να επιβάλλουν έναν κυρίαρχο ρόλο με τον πόλεμο που εξαπέλυσαν ενάντια στο Ιράν μαζί με το Ισραήλ. Η Γαλλία σαν μια πυρηνική δύναμη, με ιστορία αποικιοκρατίας και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, αναζητά προγεφυρώματα, συμμαχίες, αλλά και πελάτες για τις ανεπτυγμένες βιομηχανίες όπλων και πυρηνικής ενέργειας που διαθέτει. Παράλληλα προωθεί έτσι την ενίσχυση του δικού της ειδικού βάρους στο πλαίσιο της ΕΕ, του διευθυντηρίου της και ειδικά του γαλλογερμανικού άξονα, σαν απάντηση στην κρίση του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού πόλου και της υποβάθμισής του λόγω της στρατηγικής Τραμπ.

Έτσι ο πρόεδρος Μακρόν θα συνδυάσει τη συμμετοχή σε εκδήλωση της εφημερίδας Καθημερινή με τον Μητσοτάκη, ένα συμβολισμό για την εμπέδωση του ηγεμονικού του ρόλου και την εθιμοτυπική συνάντηση με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Τασούλα, με διαπραγμάτευση για έμπρακτα βήματα στα γαλλικά σχέδια. Η αναμενόμενη ανανέωση με τον Μητσοτάκη της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας-Γαλλίας που περιλαμβάνει μια πολύπλευρη σχέση, με κεντρικό στοιχείο το στρατιωτικό επίπεδο, αλλά και άλλες πλευρές, όπως το προσφυγικό. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η συζήτηση για στρατιωτικές διευκολύνσεις και χρήση εγκαταστάσεων, αλλά και η ενίσχυση του άξονα Γαλλίας-Ελλάδας-Κύπρου.