Η φωτιά ήταν το περιστατικό. Η αδιαφορία είναι η κανονικότητα
Η φωτιά που ξέσπασε στις 8 Ιουνίου 2026 στον Υμηττό, στο βουνό πάνω από τις αθλητικές εγκαταστάσεις της οδού Ολυμπίας στην Αργυρούπολη, δεν ήταν ούτε ένα απρόβλεπτο περιστατικό ούτε μια ατυχής συγκυρία. Ήταν η φυσική κατάληξη μιας κατάστασης που οι κάτοικοι καταγγέλλουν εδώ και χρόνια και την οποία οι αρμόδιοι επέλεξαν να αγνοούν.
Από την πρώτη στιγμή επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί το συμβάν ως ένα μεμονωμένο γεγονός. Όσοι όμως ζούμε δίπλα στο γήπεδο γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η αλήθεια είναι διαφορετική. Τα βεγγαλικά, οι κροτίδες και τα δυναμιτάκια δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά στις 8 Ιουνίου. Αποτελούν καθημερινότητα. Αποτελούν ένα επαναλαμβανόμενο φαινόμενο που εδώ και χρόνια συνοδεύει προπονήσεις και αγώνες, χωρίς κανείς να θεωρήσει αναγκαίο να το αντιμετωπίσει πριν συμβεί το αναπόφευκτο.
Οι αθλητικές εγκαταστάσεις βρίσκονται μέσα σε κατοικημένη περιοχή και σε άμεση επαφή με τον Υμηττό. Παρ' όλα αυτά, παραχωρούνται σε όλο και περισσότερες ομάδες, φιλοξενούν όλο και περισσότερες δραστηριότητες και προσελκύουν όλο και περισσότερους επισκέπτες, χωρίς να υπάρχει το παραμικρό σχέδιο για το πώς αυτή η λειτουργία θα συνυπάρξει με τη ζωή των κατοίκων.
Δεν υπάρχει πρόβλεψη για χώρους στάθμευσης. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για τον κυκλοφοριακό φόρτο. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για την ηχορύπανση. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για την ασφάλεια. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για την προστασία του βουνού. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για τίποτα.
Υπάρχει μόνο η διαρκής μεταφορά του κόστους στους κατοίκους.









