Το τζιπ ανέβαινε τον επαρχιακό δρόμο από το χωριό Πάτερο με κατεύθυνση τα Γιάννενα. Άνοιξη, όλα καταπράσινα, χρυσόξυλα, έλατα, κέδροι, αγριοτριανταφυλλιές. Ο οδηγός από το τζιπ πετάει στον δρόμο ένα πλαστικό κύπελο καφέ μαζί με το καλαμάκι. Το πλαστικό κύπελο σταματάει σε μια ρίζα ολάνθιστης άγριας ρίγανης. Οδηγώ ακριβώς πίσω του, κορνάρω, με αγνοεί, τον ακολουθώ, παρκάρει κλείνοντας έναν αγροτικό δρόμο, στο καφενείο περίπου ένα χιλιόμετρο και βάλε από εκεί που πέταξε το πλαστικό κύπελο. Ένας «κύριος» δύο μέτρα, η κυρία του και τρία μικρά, όλοι χαρούμενοι, μπαίνουν στο καφενείο. Σταματώ δίπλα από το τζιπ, το παράθυρο της πόρτας του οδηγού είναι ανοιχτό, τα κλειδιά πάνω στη μηχανή. Γράφω σε ένα χαρτί: Αν θέλεις τα κλειδιά να πας να τα βρεις εκεί που πέταξες τον καφέ. Γύρισα πίσω σιγούρεψα τα κλειδιά δίπλα από πλαστικό κύπελο καφέ και έφυγα. Ελπίζω να τα βρήκε.
(Φωτογραφία: εικαστική παρέμβαση «φυσιολάτρη» κυνηγού)
Γιάννης Πάσχος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου