«Οι Επικηρυγμένοι»: Ντοκιμαντέρ για την επανεμφάνιση του λύκου στην Πάρνηθα

Ένα ντοκιμαντέρ για την επανεμφάνιση του λύκου στην Πάρνηθα, τον πλησιέστερο εθνικό δρυμό σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Οι λύκοι επανεμφανίζονται στην Πάρνηθα μετά από 60 χρόνια απουσίας και μαζί τους έρχονται στην επιφάνεια τα διαχρονικά προβλήματα διαχείρισης της άγριας πανίδας, καθώς και ζητήματα αγροτικής και δασικής πολιτικής σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι συγκρούσεις με τον άνθρωπο μοιάζουν αναπόφευκτες και προκαλούν έντονες αντιδράσεις, ειδικά όταν το πιο δαιμονοποιημένο ζώο όλων των εποχών εγκαθίσταται στο ήδη επιβαρυμένο οικοσύστημα της Πάρνηθας.

Μπορεί άραγε να υπάρξει συνύπαρξη ανθρώπου και άγριας πανίδας ή απαιτούνται δραστικά μέτρα αντιμετώπισης του προβλήματος;

Το ντοκιμαντέρ έχει προβληθεί στο διαγωνιστικό πρόγραμμα διεθνών και ελληνικών φεστιβάλ κινηματογράφου και απέσπασε το βραβείο «Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας Μικρού Μήκους» στο 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.

Δείτε το ντοκιμαντέρ εδώ!

Σημείωμα ομάδας παραγωγής

Η επανεμφάνιση του λύκου στην Αττική αποτελεί ένα φυσικό φαινόμενο και έναν μηχανισμό αυτορρύθμισης της ίδιας της φύσης, που συνδέεται με την αποκατάσταση διαταραγμένων οικολογικών ισορροπιών.

Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η παρουσία του λύκου, αλλά ο τρόπος με τον οποίο το κράτος και οι αρμόδιοι φορείς διαχειρίζονται το ζήτημα, αφήνοντας αγροκτηνοτρόφους και κατοίκους παραδασόβιων περιοχών χωρίς ουσιαστική στήριξη, αποζημίωση και επιστημονικά τεκμηριωμένους μηχανισμούς διαχείρισης. Παράλληλα, καλλιεργείται συστηματικά ο φόβος απέναντι στην άγρια πανίδα, με αντιεπιστημονικές πρακτικές, ελλιπή ενημέρωση και αυθαίρετες παρεμβάσεις μη αρμόδιων θεσμών, όπως αιτήματα για θανατώσεις ή μετακινήσεις πληθυσμών λύκων.

Πρόκειται για την αναπαραγωγή μιας αποτυχημένης πολιτικής, αυτής που ακολούθησε διαχρονικά το ελληνικό κράτος, η οποία όχι μόνο δεν έλυσε κανένα πρόβλημα, αλλά άφησε τη χώρα χωρίς κανέναν οργανωμένο μηχανισμό διαχείρισης όταν το ζήτημα επανήλθε.

Σε αυτές τις συνθήκες εντείνεται η κυβερνητική πολιτική υποβάθμισης και εμπορευματοποίησης της Πάρνηθας, η οποία δεν περιορίζεται στις καταστροφικές πυρκαγιές και στα έργα ΑΠΕ, αλλά εκτείνεται στη συνολική μετατροπή του βουνού σε εμπόρευμα. Δεν είναι τυχαίο ότι επανέρχονται συζητήσεις για ελεγχόμενη πρόσβαση και εισιτήριο, αποκλείοντας ουσιαστικά μεγάλο μέρος της κοινωνίας από έναν φυσικό χώρο που της ανήκει.

Η ταινία δημιουργήθηκε ως απάντηση σε αυτή την πραγματικότητα, με στόχο να αναδείξει ότι ο λύκος δεν αποτελεί περιβαλλοντική απειλή, αλλά χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την προώθηση ιδιωτικών συμφερόντων. Η συνύπαρξη ανθρώπου και άγριας πανίδας είναι εφικτή και αναγκαία, ωστόσο προϋποθέτει μια διαφορετική πολιτική κατεύθυνση, που θα θέτει στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία του φυσικού πλούτου ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως εμπόρευμα.