Με ισχυρό πολιτικό όπλο τη στρατηγική της Αντικαπιταλιστικής Ριζοσπαστικής Οικολογίας οραματιζόμαστε μια σοσιαλιστική κοινωνία όπου τα υλικά αγαθά δεν θα είναι απεριόριστα, διότι ο φυσικός πλούτος και τα ενεργειακά αποθέματα δεν είναι ανεξάντλητα. Ας θυμηθούμε τους θεμελιωτές του επιστημονικού σοσιαλισμού που αναφέρουν ότι «όταν θα έχει εξαφανιστεί η δουλική υποταγή των ατόμων στον καταμερισμό της εργασίας και συγχρόνως και η αντίθεση μεταξύ πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας, όταν η εργασία, από μέσο για να ζούμε θα ’χει γίνει η πρώτη ανάγκη της ζωής, όταν μαζί με την πολύπλευρη ανάπτυξη των ατόμων θα ’χουν αναπτυχθεί και οι παραγωγικές δυνάμεις και από τις κοινωνικές του πηγές ο πλούτος θα αναβλύζει με αφθονία, τότε μόνο θα γίνει δυνατό να υπερνικηθεί ολοκληρωτικά ο στενός ορίζοντας του αστικού δικαίου και η κοινωνία να αναγράψει στη σημαία της: ο καθένας ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του».
Κατά τη γνώμη μας μόνον ένα ευρύτερο λαϊκό μέτωπο πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που θα εκφράζει την εργατική τάξη, τους συμμάχους της, καθώς και άλλα κοινωνικά στρώματα, μπορεί να σηκώσει το βάρος ενός λαϊκού, μαζικού και παρατεταμένου αγώνα με προοπτική την τελική νίκη και τη μετάβαση στο σοσιαλισμό. Το αίτημα αυτό παραμένει επίκαιρο. Οι πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς οφείλουν να αντιληφθούν ότι για ν’ αποβεί αυτή η σύγκρουση προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας, δηλαδή προς όφελος αυτών που παράγουν τον πλούτο, είναι υποχρεωμένες να κινηθούν στο δρόμο της κοινής δράσης. Θα παραμείνουν διασπαρμένες ακόμη και σε αντίθεση μεταξύ τους ή θα αντιληφθούν το αυτονόητο; Δεν διαβάζουν τους αρθρογράφους του αστικού τύπου που τρέμουν μπροστά στο ενδεχόμενο συγκρότησης ενός νέου λαϊκού μετώπου, το οποίο θα έχει μεν παρόμοια κοινωνικά, πολιτικά, ιδεολογικά και πατριωτικά χαρακτηριστικά μ’ εκείνα του αντιστασιακού ΕΑΜ, αλλά ταυτόχρονα θα έχει γονιμοποιηθεί με τους αγώνες κατά της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του κεφαλαίου και της αστικής εξουσίας;
Οι αριστεροί πολίτες και ψηφοφόροι επιδοκιμάζουν τα συμμαχικά, ενωτικά και μετωπικά πολιτικά και εκλογικά σχήματα. Στη σημερινή συγκυρία της αδιαμφισβήτητης κρίσης του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, ανάπτυξης και κατανάλωσης, είναι βέβαιο ότι κανένα πολιτικό κόμμα ή σχήμα της Αριστεράς δεν μπορεί να οδηγήσει μόνο του την ελληνική κοινωνία στο δρόμο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Η Αριστερά δεν πρέπει να υπάρχει μόνο για τον εαυτό της. Όσο πιο γρήγορα γίνουν αντιληπτά αυτά και υλοποιηθούν αμέσως τόσο το καλύτερο για το λαϊκό κίνημα.
Το δικό μας μέτωπο είναι υποχρεωμένο να απευθυνθεί και να πείσει τους οπαδούς και ψηφοφόρους της σοσιαλδημοκρατίας, της καθεστωτικής (κυβερνώσας διαχειριστικής, ρεφορμιστικής και σεχταριστικής) Αριστεράς αλλά κυρίως όσους (πρώην) συντρόφους αποτραβήχτηκαν και ιδιωτεύουν απογοητευμένοι τόσο από τις διαδρομές και τα αλλοπρόσαλλα ζιγκ ζαγκ της όσο και από τα δικά μας λάθη, ότι, όποιο πρόβλημα κι αν προσπαθήσει ν’ αντιμετωπίσει το λαϊκό εργατικό κίνημα, δεν μπορεί παρά να συγκρουστεί με εμμονές κυβερνητικής διαχείρισης του συστήματος, εκλογιστικών τερτιπιών, σεχταριστικών μονόδρομων, φιλοΕΕ αδιεξόδων.
Ας κάνουμε επιτέλους την επανεκκίνηση και ας προσπαθήσουμε αρχικά να ανασυγκροτήσουμε το μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με όσες δυνάμεις είχαμε βρεθεί στο παρελθόν, αλλά και με εκείνες που συνεχίζουμε να βρισκόμαστε μαζί στα κινήματα, στα συνδικάτα, στους δήμους και στις περιφέρειες, στους αγώνες ενάντια στον πόλεμο, για τη δικαίωση για το έγκλημα των Τεμπών, για τη διάσωση του περιβάλλοντος, ώστε να μπορέσουμε να επαναδραστηριοποιήσουμε και να επανεντάξουμε όσους συντρόφους αποστασιοποιήθηκαν. Και επειδή σε αυτή την συγκυρία η λεγόμενη “ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών”, αποτελεί ουτοπία με τη φαγωμάρα που επικρατεί μεταξύ των οργανώσεων που την συγκροτούν και με την προσπάθεια να υπερισχύσει η μία έναντι της άλλης, αυτό που μπορούμε να επιτύχουμε αυτή τη χρονική στιγμή είναι η σύμπλευση άλλων οργανώσεων εκτός του Μετώπου, έχοντας με την πλήρη ισοτιμία όσων οργανώσεων συγκροτούν και συμμετέχουν σε αυτό, όπου για παράδειγμα, στο Κεντρικό Όργανο (ΚΣΕ) να υπάρχει από ένας εκπρόσωπος από κάθε οργάνωση με μία ψήφο ανά οργάνωση και στις συνεδριάσεις του (όπου διεξάγονται με την παρουσία των 4/5 των μελών-οργανώσεων) να προσπαθούν για τη σύνθεση των απόψεων και την ομοφωνία στις τελικές αποφάσεις. Παραίτηση από κάθε κρατική εκλογική ή άλλη χρηματοδότηση, τυχόν βουλευτική αποζημίωση αποκλειστικά στο ταμείο του Μετώπου για την εξυπηρέτηση πάγιων λειτουργικών-διαχειριστικών εξόδων του, τήρηση της ανακλητότητας και της κυκλικής εναλλαγής στην εκπροσώπηση των θέσεων, εξασφαλίζουν τη συνέχεια αυτής της ισοτιμίας.
Οικολόγοι Εναλλακτικοί
Μάρτιος 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου