Το φεστιβάλ θα ολοκληρωθεί αύριο Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026.
Το πρόγραμμα του, έχει ως εξής:
Παρασκευή 25.09
- Ανοιχτή συζήτηση:
“Η αλληλεγγύη των καταπιεσμένων απέναντι στο ρατσιστικό δηλητήριο, οι συλλογικοί αγώνες κόντρα σε κάθε διάκριση και διαχωρισμό”
Ομιλητές: Σταύρος Μαλιχούδης (Solomon) – Νάντερ Νάτσε (Παλαιστινιακή παροικία Ελλάδας) – Θάλασσα Αλληλεγγύης (Ηράκλειο).
- Live
με τους Lyric Bomb, Έκαστο (χιπ χοπ) Hydra (Electronica/Spoken word) και Lust Tone (post punk/darkwave)
Σάββατο 26.09
- Ανοιχτή συζήτηση:
“Ο φασισμός ήταν, είναι και θα είναι δημιούργημα του συστήματος. Ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες!”
Ομιλητές: Αντιφασιστική Ομάδα Εκπαιδευτικών Ρεθύμνου – Θανάσης Καμπαγιάννης (δικηγόρος της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χ.Α) – Λουκία Κοτρωνάκη (Πανεπιστήμιο Κρήτης, τμ. Πολιτικής Επιστήμης)
- Live
με τον Γιάγκο Χαιρέτη και παραδοσιακό γλέντι με τους: Ειρηάννα Γανίκα (φωνή/ λάφτα), Ιουλία Σκούφια (φωνή/ ακορντεόν), Φάνης Καρούσος (σαντούρι), Ανδρέας Σταμούλης (ούτι/σάζι), Χριστίνα Χομπιτάκη (κρουστά).
Παράλληλες δράσεις διημέρου: Έκθεση φωτογραφίας ㅣΠαράλληλες δράσεις για παιδιά ㅣΚέρασμα από το Σύλλογο Ινδών Ρεθύμνου
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Ζούμε σε μια εποχή τρικυμισμένη, όπου όλα γύρω μας θυμίζουν ότι για τον καπιταλισμό οι ζωές της κοινωνικής πλειοψηφίας μετράνε ελάχιστα. Για ακόμα ένα καλοκαίρι το νησί μας και πολλά άλλα μέρη της χώρας παραδόθηκαν στις καταστροφικές πυρκαγιές. Μόνο στο Ρέθυμνο, θρηνήσαμε δύο νεκρούς πυροσβέστες. Για το κράτος και το πολιτικό προσωπικό, η πυροπροστασία αποτελεί περιττό έξοδο ενώ τα βουνά, τα χωράφια και τα δάση δεν είναι κάτι παραπάνω από «φιλέτα» για ξεπούλημα στο τουριστικό κεφάλαιο ή τις πολυεθνικές της ενέργειας.
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα εμπλέκεται σε βρώμικα πολεμικά παιχνίδια στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς συνεχίζει να βοηθά με κάθε τρόπο το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, συμμετέχοντας στους επιθετικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε βάρους των λαών του Ιράν, του Λιβάνου και της Δυτικής Ασίας. Εμείς γνωρίζουμε ότι η βάση της Σούδας δεν μας προστατεύει, ενώ αντίστοιχα η συμμετοχή των ενόπλων δυνάμεων σε αποστολές εκτός συνόρων και τα υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα μας σπρώχνουν βαθύτερα στον κλοιό των άδικων πολέμων του κεφαλαίου.
Ο,τι και να λένε η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της «σύμμαχοι» δεν είναι όσοι αιματοκυλούν τον κόσμο για τα κέρδη των λίγων, «εχθροί» και «τρομοκράτες» δεν είναι οι λαοί που αντιστέκονται, και βέβαια «εισβολείς» δεν είναι εκείνοι/ες που αναζητώντας μια καλύτερη ζωή έρχονται στον τόπο μας ή περνούν από εδώ…
Αυτό άλλωστε μας μαθαίνει και η ίδια η καθημερινότητά μας: στις δουλειές, στα σχολεία, στις γειτονιές της πόλης και τα χωριά. Όσοι-α δουλεύουμε όλη μέρα για ένα μισθό που δεν βγάζει το μήνα, όσοι/α συνηθίσαμε μια ζωή αγώνα δρόμου έχουμε σε μεγάλο βαθμό κοινές αγωνίες και κοινές ελπίδες ανεξαρτήτως εθνικότητας, θρησκείας, φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού. Συχνά άλλωστε βαδίζουμε μαζί και σε κοινούς αγώνες διεκδικώντας όσα μας στερούν.
Αυτό το πολύχρωμο και πολυπρόσωπο «εμείς» θέλουμε κάθε χρόνο να εκφράζεται (και) στο πλαίσιο του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Ρεθύμνου. Οι μεταναστευτικές κοινότητες, οι εργαζόμενες και οι φοιτητές, οι συλλογικότητες και οι οργανώσεις που παρεμβαίνουν σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, επιδιώκουμε να συνδιοργανώσουμε ένα φεστιβάλ πραγματικά ανοιχτό σε όλη την πόλη, τόπο συνάντησης και συλλογικής δημιουργίας.
Φέτος οι δύο κεντρικές θεματικές που επιλέξαμε
να αναδείξουμε είναι το προσφυγικό/μεταναστευτικό ζήτημα και η προσπάθεια του φασιστικού ρεύματος να βγει ξανά στο προσκήνιο. Τρία χρόνια μετά το κρατικό έγκλημα της Πύλου που κόστισε τη ζωή σε πάνω από 650 μετανάστες/ριες, η κυβέρνηση ψηφίζει τον ένα αντιμεταναστευτικό νόμο μετά τον άλλο και στη Βουλή συζητούν ανοιχτά για το αν πρέπει να βυθίζονται οι βάρκες των προσφύγων. Την ίδια στιγμή, η κρίση του συστήματος γεννά και ενισχύει ακροδεξιά και φασιστικά μορφώματα, με διάφορες μορφές, άλλες πιο «κοινοβουλευτικές» και άλλες δήθεν «αντισυστημικές», με πρόσφατη εξέλιξη στην Ελλάδα την επιχειρούμενη επιστροφή του καταδικασμένου ναζί Κασιδιάρη.!
Έτσι, οι δύο θεματικές του φεστιβάλ είναι στην πραγματικότητα αλληλένδετες: ζούμε και παλεύουμε πλάι- πλάι με τις μετανάστριες και τους πρόσφυγες, κόντρα σε όσους προπαγανδίζουν το μίσος για το διπλανό και την υποταγή στην πολιτική της φτώχειας και του πολέμου.
Δίπλα σε όλα αυτά, το φεστιβάλ φιλοδοξεί να δώσει χώρο και στον ανατρεπτικό πολιτισμό των «από κάτω». Από το χιπ-χοπ στα dj sets και τους κρητικούς χορούς, από τις πολυεθνικές κουζίνες στις εκθέσεις φωτογραφίας, για ένα διήμερο η πλατεία Μικρασιατών θα γεμίσει με τις φωνές και τις ανησυχίες των ανθρώπων που αρνούνται πεισματικά να σκύψουν το κεφάλι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου