Σας καλούμε να πάρετε μέρος στον διήμερο εορτασμό, την Παρασκευή 26 και το Σάββατο 27 Ιουνίου 2026, στο Γυμνάσιο - Λύκειο του Παλαιού Φαλήρου για τα 100 χρόνια (1926 - 2026) προσφοράς του στη Δημόσια Εκπαίδευση.
Στο διήμερο αυτό, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε έργα αποφοίτων του σχολικού έτους 1966-1967, που αγαπούν το σχολείο τους.
Ένας από αυτούς, ο Δημήτρης Π. Χατζηπαναγιώτου, δικηγόρος ε.τ., μας παρουσιάζει το χρονικό επανασύνδεσης των αποφοίτων του συγκεκριμένου σχολικού έτους, αλλά και τους αγωνιστές Καθηγητές και ήρωες μαθητές του Σχολείου:
Χρονικό της Επανασύνδεσης των αποφοίτων, σχολικού έτους 1966-67 του Λυκείου Παλαιού Φαλήρου
Τον Ιούνιο 2026 συμπληρώθηκαν πενήντα εννιά (59) χρόνια από την αποφοίτησή μας. Στις 14 Δεκεμβρίου 1964 έγινε ο χωρισμός του Σχολείου μας σε Γυμνάσιο και Λύκειο. Η λειτουργία του Λυκείου άρχισε από τον Ιανουάριο 1965 κι εμείς τότε είμασταν μαθητές της Α΄ τάξης του Λυκείου. Αποφοιτήσαμε τον Ιούνιο 1967, με απολυτήριο του Λυκείου Παλαιού Φαλήρου.
Όλοι πήραμε τους δρόμους που επιλέξαμε, αλλά τελικά «Κανένας δεν ξεχάστηκε· τίποτα δεν ξεχνιέται»! Έτσι φτάσαμε στον Απρίλιο 2014 οπότε κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης παλιών συμμαθητών στο φιλόξενο σπίτι του συμμαθητή μας Κώστα Παύλου, συναποφασίσαμε να γίνει η «Επανασύνδεση», για να μη συναντιόμαστε κάθε πέντε ή δέκα χρόνια σε μια εθιμοτυπική συνεστίαση. Ορίσαμε ότι οι συναντήσεις μας θα πραγματοποιούνται σ’ ένα βιβλιοπωλείο, κοντά στο Σχολείο μας, την «τρίτη Τρίτη» κάθε μήνα, διότι συμβολίζει την Γ΄ Λυκείου Παλαιού Φαλήρου (έτος αποφοίτησης 1967). Από τότε έως σήμερα δηλαδή επί δώδεκα (12) συναπτά έτη όχι μόνον τηρούμε με συνέπεια το πρόγραμμα των συναντήσεων, αλλά έχουμε να παρουσιάσουμε σημαντικό έργο. Ας θυμηθούμε τους σημαντικούς σταθμούς σ’ αυτήν την καταπληκτική πορεία.
Ο πρώτος σταθμός ήταν η συγγραφή (από σαράντα συμμαθήτριες και συμμαθητές) και η έκδοση του συλλογικού βιβλίου μας που φέρει τον τίτλο «Πενήντα χρόνια μετά…». Η παρουσίασή του, μάλιστα πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαΐου 2017 με τεράστια επιτυχία, στην αίθουσα του σχολείου μας, όπου φοιτούσαμε ως μαθητές της τελευταίας τάξης, δηλαδή της Τρίτης (Γ΄) Λυκείου Παλαιού Φαλήρου το 1967. Για το λόγο αυτό οι τακτικές μηνιαίες συναντήσεις μας, πραγματοποιούνται ανελλιπώς, την «τρίτη Τρίτη κάθε μήνα» και αποτελούν μοναδικό φαινόμενο, πανελληνίως, στα σχολικά χρονικά! Δικαίως λοιπόν η Γ΄ Λυκείου Παλαιού Φαλήρου φέρει τον τίτλο «θρυλική», δηλαδή ξακουστή!
Ο δεύτερος σταθμός ήταν η έκδοση από το «Οικολογικό Πολιτικό Αρχείο» του βιβλίου που φέρει τον τίτλο: «Απ’ τα Γυμνασιακά χρόνια 1961-1967 στην απρόσμενη Επανασύνδεση…» και υπότιτλο «Εκπαιδευτικά – Λογοτεχνικά – Πολιτικά και Αυτοβιογραφικά κείμενα και γεγονότα».
Η παρουσίαση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε επίσης με μεγάλη επιτυχία στο προαύλιο του σχολείου μας στις 3 Οκτωβρίου 2021.
Ο τρίτος σταθμός ήταν η εκδήλωση για το σπουδαίο Καθηγητή μας και φλογερό πατριώτη Νίκο Σωτηράκη (1898-1974) που πραγματοποιήθηκε στη γενέτειρά του στο Νεοχώρι Χίου τον Αύγουστο 2022.
Εδώ πρέπει να υπενθυμίσω τα λόγια της Προέδρου του Φιλοτεχνικού Ομίλου Χίου κυρίας Ξένης Φύλλα, όταν μας υποδέχθηκε στο Νεοχώρι: «Η πρωτοβουλία των αποφοίτων Λυκείου Παλαιού Φαλήρου που έχει το συμβολικό όνομα «Επανασύνδεση», αποτελεί φωτεινό παράδειγμα κοινωνικής ευαισθησίας, αξιολόγησης και αναγνώρισης της προσφοράς των προσωπικοτήτων εκείνων που συνέβαλαν στην πνευματική, ηθική και γνωστική ανάπτυξη του τόπου μας».
Αξίζει επίσης να παρατεθούν τα λόγια του συναδέλφου του Δημήτρη Α. Μαγγανά, όπως αποτυπώθηκαν στο χιώτικο περιοδικό Λόγου και Τέχνης τη «Χιόνη», τον Αύγουστο 1994, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι (20) ετών από το θάνατό του.
«Ως χαρακτήρας ήταν ευθύς, τίμιος, ειλικρινής, συνεπής σε όλες τις υποχρεώσεις του και σταθερός στις αρχές του. Πολιτικά ανήκε στην αριστερή παράταξη, γιατί ήταν προοδευτικός (με την πραγματική σημασία του όρου) σε όλους τους τομείς της ζωής του. Ήταν ο έξοχος επιστήμονας των νεώτερων μαθηματικών μεθόδων, ο πρωτοπόρος δημοτικιστής, ο αυστηρός, ο ευαίσθητος μεθοδικός καθηγητής και δάσκαλος της νεότητας».
Ο τέταρτος σταθμός ήταν η εκδήλωση μνήμης για το Μυτιληνιό φιλόλογο, τον αγωνιστή Καθηγητή μας κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών, Παναγιώτη (Νότη) Παναγιώτου (1925-2003). Πραγματοποιήθηκε μ’ επιτυχία στις 25 Οκτωβρίου 2023 στο εντευκτήριο του βιβλιοπωλείου όπου συγκεντρωνόμασταν τακτικά. Ομιλητές ήταν οι μαθητές του στην Α΄ τάξη του Λυκείου Παλαιού Φαλήρου, Νίκος Κυρίτσης, Εύη Ματθαίου και Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου. Κρίναμε ότι τα κείμενά τους ήταν «άξια να πάρουν τη μικρή αθανασία του έντυπου λόγου», με την παρούσα μικρή έκδοση.
Η μνήμη είναι ηθικό χρέος και σε συνδυασμό με την κριτική αποτίμηση της ιστορικής μας πορείας, είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία οικοδομείται το όραμα μιας κοινωνίας απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ειρηνικής και δημιουργικής, στην οποία ο άνθρωπος θα ζει αρμονικά με τη Φύση.
Αυτά που χάνονται στο βάθος του χρόνου είναι αυτά που πρέπει να σωθούν. Γιατί αν χάσουμε τον αγώνα της μνήμης, δεν θα έχουμε χάσει μόνο την ελπίδα ενός μέλλοντος άξιου να το ζήσουμε, αλλά θα χάσουμε και την ησυχία του παρελθόντος. Γιατί αν χάσουμε τη μνήμη ούτε οι νεκροί μας δεν θα μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι.
Δ.Π.Χ.
Οι αγωνιστές Καθηγητές μας και οι ήρωες μαθητές του Σχολείου μας
Η παρούσα έκδοση συμπίπτει με τον εορτασμό λόγω της συμπλήρωσης των εκατό (100) χρόνων από την ίδρυση του Σχολείου μας το 1926.
Στο Σχολείο μας φοίτησαν μία ηρωίδα της Αντίστασης κατά της Ναζιστικής κατοχής (1941-44) κι ένας ήρωας κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-74).
Η πρώτη ήταν η Ήβη Αθανασιάδου, η οποία είχε γεννηθεί το 1926 δηλαδή τη χρονιά ίδρυσης του Σχολείου μας, του εμβληματικού 1ου Γυμνασίου Παλαιού Φαλήρου στην οδό Ναϊάδων. Την χαρακτήριζε η καλή διάθεση, ο καλός λόγος, το χαμόγελο, η αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα μας.
Στις 12 Οκτωβρίου 1944, ημέρα αποχώρησης των Γερμανών κατακτητών από την Αθήνα, μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου μας, είχαν βγει στους δρόμους και πανηγύριζαν για την Απελευθέρωση γράφοντας συνθήματα. Στη διασταύρωση με την οδό Αιόλου ένας διερχόμενος αξιωματικός των Ναζί, οδηγούσε ένα δίτροχο, σταμάτησε όταν είδε τους συγκεντρωμένους διαδηλωτές μαθητές, κατέβηκε και πυροβόλησε εν ψυχρώ τα παιδιά. Μία σφαίρα βρήκε την Ήβη Αθανασιάδου στην κοιλιά και μία άλλη την Κική Γαβαλά στο πόδι. Ο δολοφόνος Ναζί εξαφανίστηκε, αλλά μετά την Απελευθέρωση έγινε γνωστό ότι ονομαζόταν Γκόντφριντ Χέλερ, ήταν στρατιωτικός γιατρός και γιος καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών της Βιέννης! Οι μορφωμένοι Ναζί ήταν οι πιο σκληροί δολοφόνοι. Στη μνήμη της αγωνίστριας Ήβης Αθανασιάδου υπάρχει μνημείο στην Πλατεία Φλοίσβου, δόθηκε το όνομά της σε κεντρική οδό του Δήμου μας, καθώς και το όνομά της στο Σχολείο μας, το οποίο κοσμείται από την προσωπογραφία της.
Ο δεύτερος ήρωας, μαθητής του Σχολείου μας ήταν ο Αλέκος Παναγούλης. Κατά τη σχολική χρονιά 1954-55 ήταν μαθητής της ΣΤ΄ τάξης του τότε οχτατάξιου Γυμνασίου μας. Στη Γλυφάδα όπου κατοικούσε με την οικογένειά του, είχε ιδρυθεί παράρτημα του ιστορικού κεντρικού Γυμνασίου Παλαιού Φαλήρου, το οποίο ήταν το μοναδικό εκείνη την εποχή, στην ευρύτερη περιοχή έως τη Βούλα.
Ο Αλέκος Παναγούλης δεν είναι γνωστός μόνο στο Πανελλήνιον, αλλά και σ’ όλον τον κόσμο για την τόλμη του να ανατινάξει με βόμβα το αυτοκίνητο του αιμοσταγούς δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13-08-1968, κοντά στη Βάρκιζα.
Στο Σχολείο μας δίδαξαν επίσης σπουδαίοι καθηγητές και φλογεροί πατριώτες.
Ο Νίκος Σωτηράκης, ο φωτισμένος καθηγητής και έξοχος επιστήμονας των νεώτερων μαθηματικών μεθόδων, ο πρωτοπόρος δημοτικιστής, ο αυστηρός αλλά και ευαίσθητος μεθοδικός καθηγητής και δάσκαλος της νεότητας, ο βαθυστόχαστος αγωνιστής καταγόμενος από τη Χίο, που είχε ενταχθεί στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής κατοχής, το γνωστό ΕΑΜ, και είχε εξοριστεί, μετά την απελευθέρωση, στην Ανάφη Κυκλάδων.
Ο Γιώργος Βαλέτας, ο ειρηνιστής φιλόλογος, εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού «Αιολικά Γράμματα», μελετητής, ερευνητής και αναστηλωτής νεοελληνικών κειμένων. Ήταν αγωνιστής της ελευθερίας του λαού και είχε ενταχθεί κι αυτός στο ΕΑΜ. Ήταν μάλιστα ιδρυτικό μέλος του ΕΑΜ Λογοτεχνών Παλαιού Φαλήρου-Καλλιθέας. Υπήρξε θύμα των Άγγλων, οι οποίοι τον εξόρισαν στην Ελ Ντάμπα.
Ο Νότης Παναγιώτου, ο Μυτιληνιός φιλόλογος, αγωνιστής κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-74), είχε κι αυτός ενταχθεί στην ΕΠΟΝ την οργάνωση νέων του ΕΑΜ.
Ο Κώστας Κοτέτσης, ο μορφωμένος και ευαίσθητος, καθηγητής της Μουσικής, ο οποίος εμπνεόταν από τα ιδανικά του Σοσιαλισμού.
Οι αναμνήσεις που έχουμε, δημιουργούν όνειρα· όνειρα αγώνα, αντίστασης και τελικά όνειρα ζωής.
Δημήτρης Π. Χατζηπαναγιώτου
Δικηγόρος ε.τ.
email: dchatzipan@gmail.com
6907044426
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου